دموکراتها تعطیلی را خواستند و هیچکس خوشحال نیست
توافق تعطیلی دولت آمریکا، دموکراتها را در موقعیتی پیچیده قرار میدهد و روند سیاستگذاری آینده را تعیین میکند
به گزارش اطلس دیپلماسی، یادداشتی با عنوان «دموکراتها تعطیلی را خواستند و هیچکس خوشحال نیست» نوشته کریستین پاز (Christian Paz) در وکس (Vox)منتشر شده است. این یادداشت به بررسی تعطیلی طولانیمدت دولت ایالات متحده و توافق اخیر برای پایان آن پرداخته و تحلیل میکند که علیرغم تلاشهای دموکراتها برای بهدست آوردن امتیازات سیاسی، نتیجه نهایی رضایت هیچکدام از طرفین را جلب نکرده است. در ادامه، چکیده این مطلب آمده است.
دولت ایالات متحده پس از گذراندن طولانیترین تعطیلی در تاریخ مدرن خود، بهتازگی با توافقی موقت از سوی تعدادی از سناتورهای دموکرات برای ادامه فعالیت دولت تا پایان ماه ژانویه سال ۲۰۲۶ روبهرو شده است. این توافق، اگرچه دستاورد بزرگی برای دموکراتها ندارد، اما پایان یک بحران طولانیمدت است. در عین حال، این توافق بهمعنای حل کامل مشکل نیست بلکه آن را برای چند ماه دیگر بهتعویق انداخته است. سوال این است که آیا کشور بار دیگر در چند ماه آینده با تعطیلی جدیدی روبهرو خواهد شد؟
برای بررسی این موضوع، نظر مات گروسمن، مدیر موسسه سیاست عمومی و پژوهشهای اجتماعی دانشگاه ایالتی میشیگان و کارشناس در زمینه سیاستهای کنگره و سیاستگذاریهای حزبی، جویا شدیم. بهگفته گروسمن، این تعطیلی بهدلیل تلاش دموکراتها برای کسب امتیازات سیاسی و استفاده از تعطیلی برای پیشبرد اهدافشان تفاوت زیادی با تعطیلیهای گذشته داشت. معمولاً جمهوریخواهان شروعکننده تعطیلیها هستند و از دموکراتها خواسته میشود که برای تغییرات سیاسی امتیاز بدهند. تنها نمونه مشابه این مورد در سال ۲۰۱۸ بود که دموکراتها برای بدست آوردن امتیازاتی در مورد برنامه DACA تلاش کردند، اما آن تعطیلی تنها چند روز طول کشید. اما این تعطیلی اخیر با هدف پیگیری امتیازهای سیاسی از سوی دموکراتها بسیار طولانیتر بود.
این توافق شامل چند بند اصلی است: تمدید نکردن اعتبار مالیاتهای مرتبط با قانون مراقبتهای مقرون بهصرفه که در پایان سال ۲۰۲۵ منقضی میشود، اما جمهوریخواهان وعده دادهاند که در هفتههای آینده درباره لایحه دموکراتها در خصوص مراقبتهای بهداشتی رای خواهند داد. همچنین، توافق مذکور شامل تأمین بودجه برنامههای ساختوساز نظامی و خدمات به کهنهسربازان، حقوق نمایندگان کنگره و دفاتر آنها، و کمکهای تغذیهای (SNAP) برای یک سال است. دیگر موارد شامل ادامه تأمین بودجه موقت تا روز ۳۰ ژانویه سال ۲۰۲۶ و لغو کاهشهای شغلی ناشی از تعطیلی (کاهش نیروی کار) و پرداخت معوقات کارگران معلق است.
گروسمن معتقد است که این تعطیلی برخلاف گذشته، بهدلیل تلاشهای دموکراتها برای کسب امتیازهای سیاسی متمایز بود. او میگوید تعطیلیهای مشابه قبلاً بهندرت بهدستاوردهای سیاسی منتهی میشد و بیشتر به توافقاتی برای پیشبرد امور تبدیل میشد. از این رو، او این پایان تعطیلی را قابل درک میداند، چرا که معمولاً تعطیلیها بهنفع هیچکدام از طرفین نیست و نه دموکراتها و نه جمهوریخواهان در طول تاریخ نتوانستهاند از طریق تعطیلی به تغییرات اساسی در سیاستگذاری دست یابند.
در ادامه، گروسمن به این موضوع اشاره کرد که تعطیلیها بهطور معمول موجب ضرر و زیانهای فراوانی میشود و هیچ سودی بهدنبال ندارد. جمهوریخواهان معمولاً با استدلال اینکه تعطیلیها بر دولت فشار وارد نمیکند، موافق آن هستند، اما در عمل، تعطیلیها هزینههای زیادی برای مردم و خدمات دولتی بههمراه دارد. در این راستا، دموکراتها بهرغم انتقادهایی که در رسانهها و میان کارشناسان داشتهاند، بهدلیل عدم دستیابی به امتیازات سیاسی از تعطیلی عقبنشینی کردهاند.
گروسمن میگوید که دموکراتها با ادامه تعطیلی امید زیادی بهدستیابی به امتیازات سیاسی نداشتند و به همین دلیل تصمیم گرفتند بهتوافق برسند. او معتقد است که اگر دموکراتها میخواستند امتیازاتی از این تعطیلی بهدست آورند، باید قبل از آغاز تعطیلی اقدام میکردند. از این منظر، او اعتقاد دارد که دموکراتها در نهایت در برابر جمهوریخواهان کوتاه آمدهاند و هیچ دستاورد قابل توجهی بهدست نیاوردند.
این موضوع باعث شد که برخی از حامیان دموکراتها این توافق را بهعنوان نوعی «خیانت» به پایگاه حزبی خود ببینند. گروسمن توضیح میدهد که گاهی اوقات تفاوت زیادی میان کسانی که تحلیلهای سیاسی میکنند و پایگاه واقعی حزبی وجود دارد. بسیاری از حامیان دموکراتها که در رسانهها و فضای آنلاین از تعطیلی حمایت کردهاند، در واقع تنها بخشی از رایدهندگان تحصیلکرده و لیبرال هستند که بهتغییرات رادیکال در سیاستگذاری اعتقاد دارند. در عین حال، گروسمن تأکید میکند که در نهایت هیچ راهی برای جلب رضایت کامل این گروهها وجود ندارد، چرا که حتی در صورت پیروزی دموکراتها در این بحران، باز هم برخی از آنها احساس میکنند که بهدلیل عدم دستیابی به اهداف بزرگتر به آنها خیانت شده است.
در نهایت، گروسمن پیشبینی میکند که با نزدیک شدن به ماه ژانویه سال ۲۰۲۶ و پایان این توافق، احتمال تکرار چنین وضعیتهایی وجود دارد. با این حال، او بر این باور است که دموکراتها ممکن است در مذاکراتی که پیش از موعد برای تأمین بودجه انجام میدهند، بتوانند امتیازاتی بهدست آورند، اما این امتیازات تنها در صورتی بهدست خواهد آمد که جمهوریخواهان نیز به آن تمایل داشته باشند. اگر وضعیت به همان منوال گذشته پیش برود، احتمال بازگشت به تعطیلی وجود دارد، اما گروسمن مطمئن نیست که دموکراتها این بار بتوانند امتیازات قابل توجهی از طریق تعطیلی به دست آورند./ منبع



