نفرت ترامپ از آزادی بیان در حال تشدید است

ترامپ فشار بر رسانه‌های آمریکا را تشدید کرده و آزادی مطبوعات را در معرض تهدید قرار داده است.

به گزارش اطلس دیپلماسی، یادداشتی با عنوان «نفرت ترامپ از آزادی بیان در حال تشدید است» نوشته دیوید ای. گراهام (David A. Graham) در آتلانتیک (Atlantic)، به بررسی تشدید فشارهای دونالد ترامپ بر رسانه‌های آمریکا و استفاده از ظرفیت‌های حکومتی برای محدودکردن انتقادهای رسانه‌ای می‌پردازد روندی که می‌تواند آزادی مطبوعات و محدودیت‌های قانونی قدرت اجرایی را تحت فشار قرار دهد. در ادامه، چکیده این یادداشت را می‌خوانید.

دونالد ترامپ در ادامه رویکرد تهاجمی خود علیه رسانه‌ها، طی روزهای اخیر بار دیگر از ابزارهای دولتی برای فشار بر خبرنگاران و نهادهای رسانه‌ای استفاده کرده است. این اقدامات در شرایطی رخ می‌دهد که انتقادهای رئیس‌جمهور از پوشش رسانه‌ای، نظرسنجی‌ها و ارزیابی عملکرد سیاسی او به بخشی تکرارشونده از رفتار دولت تبدیل شده است. بااین‌حال، شدت و صراحت تهدیدهای اخیر، نگرانی درباره حدود اختیارات دولت در قبال رسانه‌های مستقل را افزایش داده است.

ترامپ ابتدا از کمیسیون ارتباطات فدرال خواست درباره نظرسنجی‌هایی که آن‌ها را «جعلی» و رسانه‌های منتشرکننده‌شان را فاسد می‌داند، اقدام کند. اندکی بعد، کریستن ولکر، مجری برنامه «میت دِ پرس»، به‌دلیل اشاره به عملکردی نه‌چندان موفق در برخی حمایت‌های انتخاباتی ترامپ، هدف حمله مستقیم او قرار گرفت. ترامپ تهدید کرد که این مجری به کمیسیون ارتباطات فدرال گزارش خواهد شد تا با او برخورد یا مجازات شود. استناد به استفاده از «امواج عمومی» برای توجیه چنین مداخله‌ای، نشان‌دهنده تلاش برای پیوندزدن محتوای رسانه‌ای با اختیار نظارتی دولت است.

زمینه سیاسی این فشارها نیز اهمیت دارد. نظرسنجی‌های متعدد حاکی از کاهش محبوبیت ترامپ است و وضعیت انتخاباتی جمهوری‌خواهان نیز آسیب‌پذیر به نظر می‌رسد. احتمال از دست رفتن مجلس نمایندگان و حتی بخشی از قدرت جمهوری‌خواهان در سنا می‌تواند فضای سیاسی واشنگتن را برای دولت دشوارتر کند. در چنین شرایطی، رسانه‌ها و نظرسنجی‌های نامطلوب می‌توانند از نگاه رئیس‌جمهور به عوامل تشدیدکننده فشار سیاسی تبدیل شوند.

بااین‌حال، مسئله صرفاً به اختلاف میان رئیس‌جمهور و رسانه‌ها محدود نیست. استفاده از نهادهای حکومتی برای تهدید یا مجازات رسانه‌هایی که عملکرد دولت را به‌صورت انتقادی پوشش می‌دهند، پرسش‌های اساسی درباره آزادی مطبوعات و موانع قانونی قدرت اجرایی ایجاد می‌کند. تداوم این روند می‌تواند مرز میان انتقاد سیاسی و اعمال فشار حکومتی را کمرنگ کند و فضای رسانه‌ای را به سمت خودسانسوری سوق دهد.

در عین حال، چنین رویکردی ممکن است نتیجه معکوس داشته باشد. تکرار حملات به رسانه‌ها می‌تواند حساسیت عمومی را کاهش دهد، اما اقدامات افراطی همچنان ظرفیت ایجاد واکنش سیاسی و حقوقی دارند. از این منظر، چالش اصلی برای ساختار سیاسی آمریکا حفظ استقلال رسانه‌ها در برابر استفاده ابزاری از قدرت اجرایی است به‌ویژه در دوره‌ای که رقابت انتخاباتی، قطبی‌شدن سیاسی و مناقشه بر سر اعتبار اطلاعات عمومی هم‌زمان تشدید شده‌اند./ منبع