ترامپ در حال تخریب نهاد اطلاعاتی آمریکا است

دونالد ترامپ با سبک رهبری پوپولیستی و وفاداری‌محور خود، جامعه اطلاعاتی آمریکا را که از بهترین‌های جهان است، به سمت آسیب‌پذیری‌های مشابه رژیم‌های اقتدارگرا سوق می‌دهد. نمونه‌ای از این آسیب‌پذیری در روسیه دیده شد؛ زمانی که ولادیمیر پوتین در فوریه ۲۰۲۲، پیش از حمله به اوکراین، سرگئی ناریشکین، رئیس سازمان اطلاعات خارجی روسیه، را به‌دلیل تردید در تأیید پیش‌فرض‌های پوتین تحقیر کرد. این محیط، که در آن زیردستان فقط آنچه رهبر حکومت می‌خواهد می‌گویند، به بزرگ‌ترین شکست اطلاعاتی پوتین منجر شد، زیرا او باور داشت اوکراین به‌سرعت تسلیم خواهد شد.

ترامپ نیز با بی‌اعتنایی به اطلاعات و سیاسی‌سازی نهادهای اطلاعاتی، شرایط مشابهی ایجاد کرده است. در ژوئن ۲۰۲۵، او ارزیابی تولسی گابارد، مدیر اطلاعات ملی آمریکا، مبنی بر اینکه ایران به ساخت سلاح هسته‌ای نزدیک نیست را رد کرد و ادعا کرد سایت‌های هسته‌ای ایران در حملات آمریکا «کاملاً نابود» شده‌اند؛ در حالی که گزارش اولیه آژانس اطلاعات دفاعی خسارات را محدودتر ارزیابی کرد. مقامات ارشد، مانند پیت هگست، وزیر دفاع و کارولین لیویت، سخنگوی کاخ سفید، گزارش آژانس اطلاعات دفاعی را نادیده گرفتند و گابارد و جان رتکلیف، رئیس سیا، «اطلاعات جدید» تأییدکننده ادعای ترامپ را بدون انتشار عمومی ارائه کردند.

انتصاب افراد وفادار به‌جای کارشناسان، مانند یک فارغ‌التحصیل بدون تجربه در یک دفتر ضد تروریسم و اخراج کارمندان به دلایل سیاسی نظیر رئیس و معاون شورای اطلاعات ملی به‌خاطر ارزیابی مستقل درباره گروه جنایی ونزوئلایی، سیاسی‌سازی را تشدید کرده است. این اقدامات باعث سانسور خودخواسته و شکل‌گیری گروه‌فکری می‌شود که در حکومت‌های اقتدارگرا زمینه‌ساز شکست اطلاعاتی است. تخصیص منابع اطلاعاتی به مسائل غیرضروری، مانند جمع‌آوری اطلاعات درباره جنبش استقلال گرینلند برای طرح الحاق آن توسط ترامپ، منابع را از تهدیدات واقعی مانند تروریسم، جرایم سایبری، یا فعالیت‌های اطلاعاتی چین و روسیه منحرف می‌کند.

اخراج‌های گسترده، کاهش مشاغل در سیا وآژانس اطلاعات ملی، و فشارهایی مانند آزمایش‌های پلی‌گراف تصادفی، روحیه کارکنان را تضعیف کرده و استعدادها را فراری داده است. این وضعیت شبیه «کا.گ.ب.» دوران شوروی است که با الزام وفاداری ایدئولوژیک، عملکرد تحلیلی خود را تضعیف کرد. نزدیکی دولت ترامپ به نظریه‌پردازان تئوری توطئه همچون لورا لومر و دن بونجینو، که اتهاماتی مانند «توطئه ۱۱ سپتامبر» یا «دولت پنهان» را مطرح می‌کنند، اعتماد عمومی و اعتماد متحدان را به اطلاعات آمریکا کاهش داده و همکاری بین‌المللی را تهدید می‌کند.

ترامپ که به‌ندرت جلسات اطلاعاتی دریافت می‌کند، به غریزه و شعارهای پوپولیستی تکیه دارد و اطلاعات را تنها زمانی ارزشمند می‌داند که با باورهایش هم‌راستا باشد. این رویکرد خطر شکست اطلاعاتی را افزایش می‌دهد؛ مانند تأخیر در واکنش به کووید-۱۹ یا نادیده گرفتن هشدارهای افراط‌گرایی داخلی پیش از حمله ۶ ژانویه ۲۰۲۱. اگر اطلاعات حیاتی به‌دلیل ترس از مجازات به او نرسد، ممکن است تهدیداتی مانند حملات تروریستی یا عملیات اطلاعاتی روسیه نادیده گرفته شوند. شکست اطلاعاتی بعدی نتیجه انتخاب‌های آگاهانه خواهد بود و اصلاحات احتمالی ممکن است استقلال جامعه اطلاعاتی را بیش‌تر تضعیف کند. با این حال، حرفه‌ای‌گری نهادهای اطلاعاتی ممکن است از فاجعه جلوگیری کند، اما بدون مدیریت صحیح، این منبع ملی نمی‌تواند مزیت اطلاعاتی مورد نیاز برای امنیت آمریکا را فراهم کند./ منبع