خشم رأی‌دهندگان آمریکایی از جنگ ایران و تعرفه‌ها؛ چرا انتخابات کنگره تغییر سریعی ایجاد نمی‌کند؟
اکثریت شهروندان آمریکا جنگ با ایران و تعرفه‌های تجاری را عامل گرانی می‌دانند، اما ساختار قدرت مانع از تغییر فوری سیاست‌های ترامپ خواهد شد.
به گزارش اطلس دیپلماسی، یادداشتی با عنوان «خشم رأی‌دهندگان آمریکایی از جنگ ایران و تعرفه‌ها؛ چرا انتخابات کنگره تغییر سریعی ایجاد نمی‌کند؟» به قلم هدر هرلبرت (Heather Hurlburt) در چتم هاوس (Chatham House) منتشر شده است. این یادداشت با بررسی پیوند مستقیم میان نارضایتی اقتصادی مردم آمریکا و سیاست خارجی تهاجمی دونالد ترامپ، محدودیت‌های قانونی و سیاسی کنگره بعدی برای متوقف کردن جنگ با ایران و لغو تعرفه‌ها را تحلیل می‌کند. در ادامه، چکیده مطلب آمده است.
در آستانه انتخابات میان‌دوره‌ای ۳ نوامبر، رأی‌دهندگان آمریکایی به شدت از وضعیت اقتصادی و گرانی خشمگین هستند و مشکلات معیشتی خود را مستقیماً به سیاست‌های بین‌المللی دولت دونالد ترامپ نسبت می‌دهند. بر اساس نظرسنجی ماه آگوست، ۷۵ درصد آمریکایی‌ها نگران توانایی خرید اقلام روزمره خود هستند و ۸۳ درصد از این افراد، تعرفه‌های تجاری را عامل افزایش قیمت‌ها می‌دانند؛ به طوری که سه چهارم رأی‌دهندگان می‌گویند موضوع تعرفه‌ها بر رأی آن‌ها اثر می‌گذارد. هم‌زمان، اکثریت شهروندان از جنگ با ایران که هزینه‌های زندگی را بالا برده خشمگین هستند و اعلام کرده‌اند حتی پایان یافتن جنگ پیش از انتخابات نیز دیدگاه منفی آن‌ها را نسبت به حزب حاکم تغییر نخواهد داد.
آخرین باری که سیاست خارجی تا این اندازه بر انتخابات میان‌دوره‌ای سایه افکنده بود به سال ۲۰۰۶ و ناکامی در جنگ عراق بازمی‌گردد؛ اما همان‌گونه که جورج بوش پس از شکست انتخاباتی به راهبرد تهاجمی‌تر «افزایش نیرو» در سال ۲۰۰۷ روی آورد، اظهارات ترامپ و اعزام ۹ هزار نیروی جدید به منطقه نشان می‌دهد که او نیز پس از انتخابات به دنبال تشدید فشار در پرونده ایران و تعرفه‌ها خواهد بود. تمرکز اختیارات سیاست خارجی در قوه مجریه سبب می‌شود که حتی پیروزی دموکرات‌ها در کنگره نتواند به سرعت مسیر کاخ سفید را تغییر دهد.
در پرونده جنگ با ایران، تلاش‌های کنگره برای مهار رئیس‌جمهور با موانع ساختاری روبه‌روست. قطعنامه مبتنی بر «قانون اختیارات جنگی ۱۹۷۳» که ادامه درگیری بیش از ۶۰ روز را منوط به مجوز کنگره می‌کند، تاکنون سه بار با همراهی شماری از جمهوری‌خواهان در مجلس نمایندگان تصویب شده و در سنا تنها با اختلاف یک رأی متوقف مانده است. هرچند تصویب این قطعنامه در کنگره جدید محتمل است، اما رؤسای جمهور پیشین از جمله خود ترامپ در سال‌های ۲۰۱۹ و ۲۰۲۰ چنین مصوباتی را وتو کرده و دادگاه‌ها نیز از ورود به آن خودداری کرده‌اند.
ابزار دیگر کنگره، نظارت بر بودجه است. کنگره فعلی در نشست پس از انتخابات باید درباره درخواست بودجه اضطراری پنتاگون برای تأمین مالی جنگ ایران رأی‌گیری کند؛ درخواستی که یک بار توسط دموکرات‌ها و برخی جمهوری‌خواهان مسدود شده است. هرچند کنگره به ندرت بودجه جنگ‌های در جریان را قطع می‌کند، اما بعید است با بودجه نظامی ۱.۵ تریلیون دلاری درخواستی ترامپ که ۴۴ درصد افزایش نشان می‌دهد موافقت کند. دشواری ارتش آمریکا در جایگزینی موشک‌های گران‌قیمت و حفظ بازدارندگی جهانی، فشار برای کاهش مقیاس جنگ را افزایش خواهد داد، اما این روند تدریجی خواهد بود.
در حوزه تجاری نیز با وجود اختیار قانونی کنگره بر تعرفه‌ها، فقدان اجماع فراحزبی مانع از لغو گسترده آن‌ها خواهد شد. در مقابل، دولت ترامپ با آغاز تحقیقات «بخش ۳۰۱» علیه اتحادیه اروپا و ۱۵ اقتصاد دیگر، بررسی تعرفه بر نیمه‌هادی‌ها، مواد معدنی حیاتی و هواپیماهای تجاری ذیل «بخش ۲۳۲»، و هدف قرار دادن سازوکار تعدیل کربن مرزی اروپا (CBAM)، بر سیاست خود پافشاری می‌کند. اگر کنگره جدید نتواند از اختیارات بودجه‌ای و تجاری خود قاطعانه استفاده کند، سرخوردگی رأی‌دهندگان عمیق‌تر شده و انتخابات ریاست‌جمهوری ۲۰۲۸ را دستخوش تحولات غیرمنتظره خواهد کرد./ منبع