فساد در پای صندوق رأی
فساد سیاسی سرانجام می‌تواند به عاملی تعیین‌کننده در تغییر آرای انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا تبدیل شود.
به گزارش اطلس دیپلماسی یادداشتی با عنوان «فساد در میدان انتخابات» به قلم روث مارکوس (Ruth Marcus)، نویسنده نشریه نیویورکر (The New Yorker)، به بررسی تبدیل فساد دولتی به یکی از مهم‌ترین محورهای رقابت‌های انتخاباتی میان‌دوره‌ای آمریکا در سال ۲۰۲۶ می‌پردازد. این یادداشت نشان می‌دهد چگونه نارضایتی اقتصادی، اتهام‌های مربوط به سوءاستفاده از قدرت و منافع مالی خانواده ترامپ، مسئله فساد را از یک شعار سیاسی تکراری به ابزاری بالقوه برای جابه‌جایی آرای رأی‌دهندگان تبدیل کرده است. در ادامه، چکیده این مطلب آمده است.
فساد دولتی در آستانه انتخابات میان‌دوره‌ای ۲۰۲۶ آمریکا به یکی از اصلی‌ترین دغدغه‌های رأی‌دهندگان تبدیل شده است؛ موضوعی که برخلاف بسیاری از دوره‌های انتخاباتی گذشته، صرفاً در تبلیغات احزاب مخالف دولت مطرح نمی‌شود، بلکه در میان بخش‌هایی از پایگاه رأی جمهوری‌خواهان نیز نارضایتی قابل‌توجهی ایجاد کرده است. سارا چمبرلین، رئیس سازمان «مشارکت جمهوری‌خواهان جریان اصلی»، در جریان نشست‌های گروهی با رأی‌دهندگان طرفدار جنبش ماگا در ایالت کلرادو، با موجی از اعتراض‌ها درباره فساد سیاسی روبه‌رو شد. شرکت‌کنندگان بدون آنکه درباره این موضوع از آنان پرسشی مطرح شود، از ثروتمندشدن اعضای کنگره و دشواری تأمین هزینه‌های روزمره، به‌ویژه سوخت خودرو، انتقاد کردند. این واکنش‌ها نشان می‌دهد که نارضایتی از عملکرد سیاستمداران حتی در میان بخشی از حامیان جمهوری‌خواهان نیز در حال افزایش است.
نتایج نظرسنجی‌ها نیز اهمیت فزاینده این مسئله را تأیید می‌کند. در نظرسنجی شبکه فاکس‌نیوز در اواسط اکتبر، «فساد در دولت» بالاتر از تورم، قیمت بنزین و مراقبت‌های بهداشتی قرار گرفت و ۸۸ درصد پاسخ‌دهندگان اعلام کردند به‌شدت یا بسیار نگران این موضوع هستند. همچنین نظرسنجی گالوپ در سپتامبر نشان داد برداشت عمومی از میزان فساد در دولت به بالاترین سطح طی دو دهه گذشته رسیده است؛ به‌طوری‌که ۸۹ درصد آمریکایی‌ها فساد را در ساختار حکومتی گسترده می‌دانستند. این رقم نسبت به سال قبل ۱۰ واحد درصد افزایش داشت. در نظرسنجی دیگری نیز ۴۹ درصد پاسخ‌دهندگان واژه «فاسد» را توصیفی بسیار مناسب یا کاملاً مناسب برای جمهوری‌خواهان دانستند؛ درحالی‌که این ارزیابی درباره دموکرات‌ها تنها ۳۷ درصد بود.
اهمیت انتخاباتی فساد زمانی بیشتر می‌شود که با فشارهای اقتصادی ترکیب شود. در شرایطی که خانوارها با افزایش هزینه مواد غذایی، سوخت و سایر مخارج زندگی مواجه‌اند، حساسیت نسبت به ثروت‌اندوزی سیاستمداران و استفاده شخصی از موقعیت‌های حکومتی افزایش می‌یابد. فساد به‌خودی‌خود مفهومی جذاب برای مخالفت سیاسی است، زیرا تقریباً هیچ رأی‌دهنده‌ای از آن حمایت نمی‌کند؛ اما زمانی قدرت انتخاباتی بیشتری پیدا می‌کند که بتوان آن را به مشکلات ملموس اقتصادی پیوند زد. در چنین شرایطی، رأی‌دهندگان ممکن است رفتارهایی را که پیش‌تر تحمل می‌کردند، دیگر نپذیرند.
دونالد ترامپ نیز در مرکز این فضای انتقادی قرار دارد. اگرچه در نشست‌های رأی‌دهندگان ماگا نام او مستقیماً مطرح نشد، اما برخی شرکت‌کنندگان به جشن‌های پس از ازدواج دونالد ترامپ جونیور با حمایت مالی ثروتمندان و معاملات سهام مرتبط با همسر نانسی پلوسی اشاره کردند. در سطح گسترده‌تر، مجموعه‌ای از منافع مالی مرتبط با خانواده ترامپ، از جمله هواپیمای اهدایی قطر برای استفاده رئیس‌جمهور، پرداخت میلیون‌ها دلار به شرکت تولیدی ملانیا ترامپ برای مستند او و سود بیش از یک میلیارد دلاری حاصل از فعالیت‌های رمزارزی خانواده، به تشدید این حساسیت‌ها کمک کرده است. در نظرسنجی واشنگتن‌پست، ای‌بی‌سی‌نیوز و ایپسوس در ۱۸ اکتبر، ۶۶ درصد رأی‌دهندگان معتقد بودند ترامپ از ریاست‌جمهوری برای منافع شخصی استفاده می‌کند؛ این رقم یک سال قبل ۵۶ درصد بود. بخش عمده افزایش این نگرانی از سوی جمهوری‌خواهان و مستقل‌های متمایل به این حزب شکل گرفته است.
دموکرات‌ها تلاش کرده‌اند این نارضایتی را به محور اصلی تبلیغات انتخاباتی خود تبدیل کنند. طبق داده‌های شرکت ادوایمپکت، دموکرات‌ها در سال جاری ۱۸۲ میلیون دلار برای تبلیغات متمرکز بر فساد در رقابت‌های مجلس نمایندگان و سنا هزینه کرده‌اند؛ رقمی بسیار بیشتر از هزینه جمهوری‌خواهان و مجموع هزینه‌های مشابه دموکرات‌ها در چهار دوره انتخاباتی پیشین. راهبرد اصلی آنان صرفاً متهم‌کردن رقیبان به فساد نیست، بلکه نشان‌دادن ارتباط میان منافع مالی سیاستمداران و افزایش هزینه‌های زندگی مردم است. در همین چارچوب، تبلیغاتی علیه مایکل واتلی، نامزد جمهوری‌خواه کرسی سنا در کارولینای شمالی، او را به ثروتمندشدن از طریق لابی‌گری برای شرکت‌های بزرگ نفتی و افزایش قیمت‌ها برای مصرف‌کنندگان مرتبط می‌کند.
در رقابت انتخاباتی ایالت مین نیز دموکرات‌ها با اختصاص سه میلیون دلار به تبلیغات، پرونده تحقیقات اف‌بی‌آی درباره احتمال دریافت کمک‌های مالی غیرقانونی از سوی سوزان کالینز، سناتور جمهوری‌خواه، را برجسته کرده‌اند. این تحقیقات که به بررسی ارتباط احتمالی او با یک پیمانکار صنایع دفاعی مربوط بود، سال گذشته متوقف شد و کالینز هرگونه تخلف را رد کرده است. دموکرات‌ها در تبلیغات خود تلاش می‌کنند حمایت سیاسی او از ترامپ را با اتهام‌های اخلاقی مطرح‌شده پیوند بزنند.
شدیدترین رقابت بر سر موضوع فساد در انتخابات سنای تگزاس جریان دارد؛ جایی که کن پکستون، دادستان کل ایالت، در برابر جیمز تالاریکو، نماینده ایالتی، قرار گرفته است. جان کورنین، رقیب جمهوری‌خواه پکستون در انتخابات مقدماتی، پیش‌تر با تبلیغاتی خواستار شکست‌دادن او شده و مواردی مانند تصاحب یک خودنویس هزار دلاری مون‌بلان متعلق به وکیل دیگری را مطرح کرده بود؛ موضوعی که سخنگوی پکستون آن را اشتباهی غیرعمدی توصیف کرده است. تالاریکو نیز فساد را با بحران استطاعت مالی پیوند می‌دهد و تأکید می‌کند که بحران هزینه‌های زندگی ریشه در بحران فساد دارد.
اگرچه ارتباط مستقیم میان فساد سیاسی و افزایش هزینه‌های اقتصادی ممکن است از نظر اقتصادی محل بحث باشد، اما در فضای نارضایتی عمومی کنونی، چنین پیوندی می‌تواند برای تغییر رفتار انتخاباتی رأی‌دهندگان کافی باشد. به این ترتیب، انتخابات میان‌دوره‌ای ۲۰۲۶ ممکن است نشان دهد که فساد، هنگامی که با فشار معیشتی و بی‌اعتمادی به حاکمیت همراه شود، از یک شعار سیاسی همیشگی به عاملی تعیین‌کننده در نتیجه رقابت‌های انتخاباتی تبدیل خواهد شد./ منبع