اسرائیل برای یک راهبرد جدید باید به آینده بازگردد

اسرائیل برای خروج از انزوای دیپلماتیک و جنگ‌های فرسایشی باید دکترین نظامی خود را نوسازی کند.

به گزارش اطلس دیپلماسی، یادداشتی با عنوان «اسرائیل برای یک راهبرد جدید باید به آینده بازگردد» نوشته اران اورتال (Eran Ortal) در نیوزویک (Newsweek) منتشر شده است. این یادداشت با ارزیابی تضعیف روابط راهبردی تل‌آویو و واشنگتن در پی تحولات اخیر خاورمیانه، بر ضرورت بازنگری در دکترین نظامی اسرائیل و بهره‌گیری از فناوری‌های نوین برای تغییر موازنه قوا تاکید می‌کند. در ادامه، چکیده این مطلب آمده است.

تحولات نظامی اخیر در خاورمیانه و پیچیدگی‌های جنگ با ایران و گروه‌های نیابتی آن، اسرائیل را در سه جبهه مرزی مجزا زمین‌گیر کرده و به سمت انزوای فزاینده در عرصه بین‌المللی سوق داده است. پذیرش آتش‌بس در لبنان تحت فشارهای واشنگتن و تثبیت موقعیت ژئوپلیتیکی ایران، نشان‌دهنده یک چرخش راهبردی نامطلوب برای تل‌آویو است. جدی‌ترین نمود این بحران، تغییر در ماهیت روابط ویژه با ایالات متحده است؛ به طوری که مواضع اخیر مقامات ارشد واشنگتن نشان می‌دهد دوران حمایت‌های بی‌قیدوشرط رو به پایان بوده و مشروعیت اقدامات دفاعی اسرائیل حتی در داخل آمریکا نیز به چالش کشیده شده است. این شکاف عمیق، پایداری پیمان‌های منطقه‌ای مانند ابراهیم را نیز که بر پایه تضمین‌های امنیتی کاخ سفید بنا شده بودند، با تردیدهای جدی روبرو می‌کند.

ریشه اصلی این بن‌بست راهبردی به طولانی شدن روند جنگ و اتکای بیش از حد به حملات هوایی روشمند و حرکت کند نیروهای زمینی بازمی‌گردد. اگرچه این شیوه تا حدودی تلفات انسانی را کاهش می‌دهد، اما به نیروهای رقیب فرصت بازسازی ساختاری می‌دهد و جنگ را به یک نبرد فرسایشی طاقت‌فرسا تبدیل می‌کند. ساختار نظامی ارتش اسرائیل که مبتنی بر نیروهای ذخیره و مردمی است، توانایی لجستیکی و اقتصادی لازم برای اشغال طولانی‌مدت سرزمین‌ها را ندارد. از سوی دیگر، کمبود شدید ظرفیت صنعتی داخلی برای تولید انبوه مهمات هوایی و پهپادها، وابستگی راهبردی و شکننده این بازیگر را به واردات تسلیحاتی از قدرت‌های جهانی به اوج رسانده است. برای برون‌رفت از این چالش، احیای اصول کلاسیک امنیت ملی مبنی بر هدایت جنگ‌های کوتاه، قاطع و سریع الزامی است.

اگرچه اسرائیل از نظر جمعیتی و نفوذ سیاسی یک اقلیت آسیب‌پذیر در جغرافیای خاورمیانه به شمار می‌رود، اما پتانسیل بالای آن در حوزه فناوری‌های پیشرفته، نرم‌افزار و هوش مصنوعی می‌تواند به عنوان یک اهرم نجات عمل کند. ادغام گسترده سامانه‌های خودکار و پهپادها در میدان نبرد، مشابه الگوهای نوین جنگی، به ارتش اجازه می‌دهد تا ابتکار عمل را بازپس گرفته و سرعت مانورهای نظامی خود را به‌شدت افزایش دهد. نوسازی دکترین نظامی بر پایه اتوماسیون، نه تنها تل‌آویو را از دام جنگ‌های فرسایشی و تضعیف‌کننده نجات می‌دهد، بلکه موقعیت آن را به عنوان یک هم‌پیمان تکنولوژیک ارزشمند و کارآمد برای ایالات متحده بازتعریف خواهد کرد./منبع