وقت آن است که با ژئوپلیتیک هوش مصنوعی کنار بیاییم
رقابتی سرنوشتساز میان دو الگوی قدرت برای تعیین شکل آینده نظم جهانی و ارزشهای حاکم بر آن.
به گزارش اطلس دیپلماسی، مقالهای تحلیلی با عنوان «وقت آن است که با ژئوپلیتیک هوش مصنوعی کنار بیاییم» به قلم فردریک کمپه (Frederick Kempe) در اندیشکده شورای آتلانتیک (Atlantic Council) منتشر شده است. این مقاله به بررسی رقابت فزاینده میان آمریکا و چین بر سر تسلط بر هوش مصنوعی به عنوان مهمترین مسابقه فنی از زمان عصر هستهای میپردازد. نویسنده استدلال میکند که نتیجه این رقابت نهتنها توزیع قدرت جهانی، بلکه ماهیت قدرت و ارزشهایی (کارآمدی اقتدارگرا یا پویایی دموکراتیک) که هنجارهای جهانی آینده را شکل خواهند داد، تعیین میکند و تأکید میکند که مزیت آمریکا در اکوسیستم نوآورانه بازار آزاد است، اما چین بهدلیل تلفیق هدفمند توان دولتی و جاهطلبیهای بخش خصوصی، از برتری تاکتیکی برخوردار است و مقابله با این تهدید نیازمند یک تفکر یکپارچه فراتر از ساخت تراشه و تمرکز بر توسعه، استفاده و پیامدهای این فناوری است. در ادامه، چکیده مطلب آمده است.
رقابت برای تسلط بر هوش مصنوعی به مهمترین مسابقه فناوری در سطح جهانی پس از عصر هستهای تبدیل شده است. این نبرد نه برای یک سلاح واحد، بلکه برای تعیین نحوه تفکر، کار و تصمیمگیری جوامع است و ماهیت و توزیع قدرت جهانی را تغییر خواهد داد. چین هوش مصنوعی را بهعنوان «نیروی محرکه حیاتی برای قدرت جامع ملی» میبیند و یک راهبرد واحد دولتی را برای ادغام سریع آن در بخشهای مختلف (از نظارت و تولید پیشرفته تا مدرنسازی نظامی) دنبال میکند. در این مدل، بخش خصوصی تابع اراده حزب کمونیست است و با ارائه مشوقها و جهتگیریهای واضح برای «AI-plus» (اولویت دادن به کاربرد)، در یکپارچهسازی هوش مصنوعی در بخشهای اقتصادی بر آمریکا برتری دارد.
در مقابل، ایالات متحده به پویایی منحصر به فرد بخش خصوصی، فرهنگ تحقیقاتی باز و اتحادهای بینالمللی خود متکی است، اما با ضعف در هماهنگی دولتی، ابهام در حمایتهای قانونی از حریم خصوصی و مالکیت فکری، و مقررات دست و پاگیر دست و پنجه نرم میکند. شکست در حفظ رهبری آمریکا در این رقابت میتواند پیامدهای نسلی داشته باشد، زیرا نتیجه تعیین میکند که ارزشهای کارآمدی اقتدارگرا (مدل چین) یا پویایی دموکراتیک (مدل آمریکا) بر هنجارهای جهانی در زمینههایی چون تجارت دیجیتال و جنگ خودکار مسلط شود. جنسن هوانگ، مدیرعامل انویدیا، بهدلیل مقررات آسانتر و یارانههای انرژی دولتی، حتی پیشبینی کرده است که «چین در مسابقه هوش مصنوعی پیروز خواهد شد».
در حالی که مزیت آمریکا در اکوسیستم نوآورانه بازار آزاد و توانایی آن در جذب استعداد و سرمایه جهانی است، این سیستم آزاد نیز یک آسیبپذیری بهشمار میآید؛ زیرا واشنگتن نمیتواند قهرمانان فناوری خود را برای اهداف امنیت ملی مهار و هدایت کند؛ کاری که پکن بهصورت روتین انجام میدهد. چین با تلفیق جاهطلبیهای دولتی و خصوصی و همسو کردن اهداف ملی با انگیزههای شرکتها، از یک برتری راهبردی برخوردار است؛ بهطوریکه شرکتهای چینی که به دولت خدمت نکنند، در معرض خطر قرار دارند. برای پیروزی در این رقابت، آمریکا باید از مقایسههای نادرست با پروژه منهتن (که یک پروژه متمرکز و مخفیانه دولتی بود) دوری کند و بهجای تمرکز صرف بر ساخت تراشه یا مدلهای سریعتر، یک تفکر یکپارچه در مورد توسعه، استفاده و پیامدهای هوش مصنوعی ایجاد کند تا توانایی چین در بسیج تمام جامعهاش برای اهداف فناوری را خنثی سازد./ منبع



