حفاظت از چندجانبهگرایی؛ هدف مشترک چین و هند در مسیر گذار نظام بینالملل
گروه بریکس با عبور از فشارهای ژئوپلیتیک غرب، به ستون ثبات اقتصاد جهانی و بستری برای توسعه روابط راهبردی پکن و دهلینو تبدیل شده است.
به گزارش اطلس دیپلماسی، گفتوگویی با عنوان «حفاظت از چندجانبهگرایی؛ هدف مشترک چین و هند در مسیر گذار نظام بینالملل» در گلوبال تایمز (Global Times) منتشر شده است. در این مصاحبه، زوراور دولت سینگ (Zorawar Daulet Singh)، پژوهشگر ارشد هندی، با بررسی پیامدهای اجلاس بریکس در دهلینو، بر لزوم عبور پکن و دهلینو از تنشهای مقطعی و دستیابی به یک تفاهم پایدار برای مدیریت نظم چندقطبی تأکید میکند. در ادامه، چکیده مطلب آمده است.
در دورانی که بیثباتیهای اقتصادی و تنشهای ژئوپلیتیکی جهان را فراگرفته است، گروه بریکس نقشی حیاتی در حفظ همکاریهای عملگرایانه و پیوندهای پایدار اقتصادی ایفا میکند. این ائتلاف به نهادی کلیدی برای حفظ ارتباطات متقابل میان اقتصادهای متنوع تبدیل شده و برخلاف نهادهای غربی، دستورکاری فراگیر و عاری از فشارهای سیاسی برای همکاری میان دولتهای مستقل تنظیم کرده است.
با کاهش وزن نسبی اقتصادهای پیشرفته گروه هفت (G7) در اقتصاد جهانی، قدرتهای در حال توسعه در جبهه غیرغربی به ستونهای طبیعی ثبات اقتصادی بینالمللی تبدیل شدهاند. در گذشته، سیاستهای حمایتگرایانه و رکود در کشورهای غربی بهسرعت بحرانهای متعددی را در جنوب جهانی رقم میزد؛ اما امروز این الگوی وابستگی یکطرفه تغییر کرده است. انسجام درونی اعضای بریکس توانسته است پیامدهای منفی سیاستهای محدودکننده غرب را مهار کرده و این گروه را به یک نیروی ثباتبخش در عصر چندقطبی تبدیل کند.
در چنین بستر بینالمللی پویایی، روابط چین و هند نیز به چیزی فراتر از صرفاً «کاهش تنشها» نیاز دارد. اگرچه فروکشکردن مقطعی تنشها دستاورد مهمی است، اما پکن و دهلینو باید با جاهطلبی بیشتری بهدنبال دستیابی به یک «تفاهم پایدار» باشند؛ تفاهمی که در آن هم اختلافات واقعی و هم منافع مشترک در نظر گرفته شود. از منظر منافع ملی، این تنشزدایی به هند اجازه میدهد تا با برخورداری از آرامش ژئوپلیتیکی در مرزهای خود، بر توسعه همهجانبه تمرکز کند. برای چین نیز داشتن یک شریک هدفمند در بریکس و تضمین ثبات در مرزهای جنوبی، دستاوردی راهبردی محسوب میشود.
برای تحقق این تفاهم، دو کشور باید گفتوگوهای جدی برای حلوفصل اختلافات مرزی را از سر بگیرند، رویکردهای نوآورانهای برای مدیریت منافع مشترک در منطقه همسایگی خود تدوین کنند و شبهقاره هند را از رقابتهای ژئوپلیتیکی سایر قدرتهای بزرگ دور نگه دارند. با توجه به اینکه چین در سال ۲۰۲۷ ریاست دورهای بریکس را از هند تحویل خواهد گرفت، دو کشور فرصت کمنظیری برای همکاری در زمینه اصلاح نهادهای بینالمللی و بهرهمندی از تغییرات سریع جهانی در اختیار دارند.
حفاظت از عصر چندقطبی و هدایت آن در مسیری سازنده، اکنون هدف مشترک چین و هند است. اگرچه میزان مشارکت آنها در این نظم جدید با توجه به ظرفیتهای ملی متفاوت خواهد بود، اما مزایای این ثبات به هر دو طرف خواهد رسید. پکن و دهلینو میتوانند با ارائه کالاهای عمومی به جامعه جهانی و تعمیق وابستگیهای متقابلِ مقاوم در برابر فشارهای خارجی، توازن قوا را بهسوی نظم مشروعی سوق دهند که کشورهای بیشتری را به خود جذب کند./ منبع
