پاشنه آشیل ارتش آمریکا: زیرساخت‌های غیرنظامی ناامن

وابستگی مرگبار ارتش آمریکا به زیرساخت‌های غیرنظامی ناامن، این کشور را در برابر حملات سایبری چین آسیب‌پذیر کرده و نیازمند یک همکاری فوری میان بخش دولتی و خصوصی برای حفاظت از شریان‌های حیاتی قدرت نظامی است.

به گزارش اطلس دیپلماسی، یادداشتی با عنوان «پاشنه آشیل ارتش آمریکا: زیرساخت‌های غیرنظامی ناامن» به قلم مارک مونتگومری و مایک مینیهان (Mark Montgomery and Mike Minihan) در سایفر بریف (The Cipher Brief) منتشر شده است. این یادداشت استدلال می‌کند که قدرت مانور ارتش آمریکا به طور خطرناکی به زیرساخت‌های غیرنظامی (حمل‌ونقل و ارتباطات) وابسته است که در برابر حملات سایبری چین به شدت آسیب‌پذیرند. نویسندگان هشدار می‌دهند که دشمن برای فلج کردن ارتش آمریکا نیازی به نابودی نیروهای رزمی ندارد، بلکه تنها کافی است با ایجاد اختلال در این شبکه‌ها، روند اعزام نیرو را به تأخیر بیندازد. در ادامه، خلاصه این یادداشت را می‌خوانید.

قدرت نظامی اگر نتواند حرکت کند، بی‌معناست. تمام طرح‌های جنگی آمریکا، از بازدارندگی در برابر تهاجم در اروپا گرفته تا پیروزی در هند و اقیانوس آرام، به توانایی این کشور برای مانور دادن نیرو، تجهیزات، سوخت و اطلاعات با سرعتی فراتر از واکنش هر دشمنی بستگی دارد. ما میلیاردها دلار برای هواپیماها، کشتی‌ها و سلاح‌های پیشرفته سرمایه‌گذاری می‌کنیم، اما هر یک از این دارایی‌ها به شبکه‌های حمل‌ونقل و ارتباطاتی وابسته است که وزارت دفاع مالک آن‌ها نیست. این یک مزیت راهبردی و در عین حال، یکی از بزرگ‌ترین آسیب‌پذیری‌های ماست. چین برای به دست آوردن برتری نیازی به نابودی قدرت رزمی آمریکا ندارد؛ تنها کافی است آن را به تأخیر بیندازد. هر روزی که تجهیزات در یک محوطه راه‌آهن معطل بماند، هر ساعتی که یک بندر آفلاین شود و هر هواپیمایی که به دلیل اطلاعات لجستیکی خراب یا ارتباطات مختل شده زمین‌گیر شود، دقیقاً همان اصطکاکی را ایجاد می‌کند که یک دشمن در روزهای آغازین درگیری به دنبال آن است. این یک تهدید نظری نیست.

بیش از دو سال است که مقامات ارشد اطلاعاتی آمریکا هشدار می‌دهند که اپراتورهای سایبری چینی در حال نفوذ به صدها سیستم حمل‌ونقل، ارتباطات، انرژی و لجستیک آمریکایی هستند تا پکن بتواند در زمان دلخواه خود، این سیستم‌ها را مختل و نابود کند. حملات سایبری روسیه علیه زیرساخت‌های اوکراین نشان می‌دهد که این امر در عمل چگونه است: جنگ‌های مدرن به همان اندازه که علیه خود ارتش انجام می‌شود، علیه سیستم‌هایی که قدرت نظامی را پشتیبانی می‌کنند نیز در جریان است. قدرت نظامی امروز دیگر تنها بر پایه بتن، فولاد و سوخت ساخته نمی‌شود، بلکه بر شبکه‌ها و اتصال‌پذیری استوار است. بنادر به جرثقیل‌های خودکار و سیستم‌های مدیریت بار دیجیتال متکی هستند، راه‌آهن‌ها به اعزام و سیگنال‌دهی کامپیوتری وابسته‌اند و فرودگاه‌ها از طریق نرم‌افزارهای یکپارچه لجستیک و مدیریت ترافیک هوایی عمل می‌کنند. تصور کنید در یک عملیات اعزام نیرو، لیست‌های بارگیری خراب شوند، سیستم‌های راه‌آهن حرکت را کند کنند، ارتباطات ماهواره‌ای مختل شوند و تحویل سوخت با دستکاری داده‌های لجستیکی تغییر مسیر دهد. در این صورت، با وجود آمادگی نیروها، ارتش با تأخیر و به صورت ناقص به میدان می‌رسد و سرعت عمل لازم برای به دست گرفتن ابتکار عمل از بین می‌رود.

سرعت در عملیات نظامی حیاتی است. هرچه آمریکا بتواند سریع‌تر قدرت رزمی خود را تولید و مانور دهد، احتمال محاسبه اشتباه دشمن کمتر می‌شود. مشکل اینجاست که برنامه‌ریزان نظامی دهه‌هاست فرض کرده‌اند که زیرساخت‌های غیرنظامی در زمان صدور دستور بسیج، به سادگی در دسترس خواهند بود. این فرض نیازمند بازنگری جدی است. وزارت دفاع بنادر، کریدورهای ریلی و فرودگاه‌های «استراتژیک» را شناسایی کرده، اما همکاری لازم میان بخش دولتی و خصوصی برای حفاظت از این دارایی‌های ملی شکل نگرفته است. کنگره و قوه مجریه باید استانداردهای امنیت سایبری را در بخش‌های حمل‌ونقل هماهنگ کنند تا اپراتورها زمان بیشتری را صرف بهبود امنیت کنند تا برآورده کردن مقررات هم‌پوشان. زیرساخت‌هایی که مستقیماً از تحرک نظامی پشتیبانی می‌کنند، نیازمند سرمایه‌گذاری اختصاصی در امنیت سایبری هستند و اپراتورهای کوچک‌تر بدون مشارکت فدرال نمی‌توانند از خود در برابر دشمنان دولتی دفاع کنند. مهم‌تر از همه، آمریکا باید رزمایش‌های خود را بر اساس شرایط واقعی جنگ، یعنی با فرض ارتباطات مختل شده، حملات سایبری به سیستم‌های حمل‌ونقل و داده‌های لجستیکی خراب، برگزار کند. یک ضرب‌المثل قدیمی نظامی می‌گوید: آماتورها تاکتیک‌ها را مطالعه می‌کنند، حرفه‌ای‌ها لجستیک را. جنگ بعدی یک گام فراتر می‌طلبد: پیروزمندان مانور را مطالعه می‌کنند. دشمنان آمریکا می‌دانند که تحرک، بزرگ‌ترین مزیت راهبردی ماست و دقیقاً به همین دلیل شبکه‌هایی را که آن را ممکن می‌سازند، هدف قرار داده‌اند. اگر آمریکا نتواند متصل شود، نمی‌تواند مانور دهد. اگر نتواند حرکت کند، نمی‌تواند بجنگد./ منبع

The Cipher Brief, Mark Montgomery, Mike Minihan, رقابت آمریکا و چین, ایالات متحده, چین, جنگ اوکراین

امنیت و دفاع

آمریکا آسیا اروپا./منبع