چگونه جنگ ایران ترسهای بدبینانه روسیه را درباره ایالات متحده تأیید کرد؟
جنگ ایران با تعمیق بیاعتمادی مسکو به غرب، راهبردهای امنیتی کرملین را در قبال اوکراین و نظم جهانی تحکیم کرد.
به گزارش اطلس دیپلماسی، یادداشتی با عنوان «چگونه جنگ ایران ترسهای بدبینانه روسیه را درباره ایالات متحده تأیید کرد؟» نوشته اندرو کوچینز (Andrew C. Kuchins) و فنا دو ووس (Fenna de Vos) در نشنال اینترست (National Interest) منتشر شده است. این یادداشت، به بررسی نگاه نخبگان سیاسی مسکو به جنگ ایران و پیامدهای آن بر راهبرد کلان روسیه در قبال غرب و مناقشه اوکراین میپردازد. در ادامه، چکیده این مطلب آمده است.
وقوع جنگ میان ایالات متحده و اسرائیل با ایران، بازتاب گستردهای در محافل سیاست خارجی مسکو داشته است. تحلیلگران برجسته روس این درگیری را رویدادی مجزا نمیدانند، بلکه آن را گامی دیگر در روند تضعیف حقوق بینالملل و جایگزینی آن با منطق زور ارزیابی میکنند. از منظر راهبردی، این مناقشه چهار پیامد محوری در نگاه مسکو بر جای گذاشته است: فروپاشی هنجارهای بینالمللی، انسجام بیشتر شرکای راهبردی روسیه در برابر غرب، تردید درباره اتحاد سیاسی ایالات متحده و متحدانش و آسیبپذیری احتمالی مسکو در برابر سیاست تغییر حکومت از سوی واشنگتن.
یکی از برجستهترین نگرانیهای مطرحشده در مسکو، تمایل روزافزون غرب به حذف مستقیم رهبران کشورها بدون چارچوبهای حقوقی است. این رویه، مشابه اقدامات اسرائیل در ترور رهبران مقاومت و حذف فیزیکی مقامات ارشد، زنگ خطر را برای رهبران کرملین به صدا درآورده است. تحلیلگران روس بر این باورند که چنین رویکردی ممکن است رهبران جهان را به این نتیجه برساند که تنها راه تضمین بقای حکومت، دستابی به تسلیحات اتمی یا افزایش بازدارندگی هستهای است؛ روندی که میتواند خطر اشاعه تسلیحات هستهای را افزایش دهد.
همچنین، این جنگ موجب بیاعتمادی عمیقتر به دیپلماسی و توافق با ایالات متحده شده است. مسکو بر این باور است که فشارهای اقتصادی و مداخلات نظامی دو روی یک سکه هستند و تحریمها تنها مقدمهای برای اقدامات نظامی یا حمایت همهجانبه از دشمنان مسکو محسوب میشوند. در شرایطی که محدودیتهای استفاده تسلیحاتی اوکراین از تجهیزات غربی در داخل خاک روسیه کاهش یافته، احتمال تغییر محاسبات مسکو درباره گستره جغرافیایی درگیری و تبدیل منافع غربی به اهداف مشروع افزایش یافته است.
در همین حال، کرملین ائتلاف نانوشتهای از قدرتهای تحت فشار مانند روسیه، چین، ایران، کره شمالی و بلاروس را به عنوان پاسخ به فشارهای غرب تقویت کرده است. مقاومت ایران در برابر فشار مشترک ایالات متحده و اسرائیل نشان داد که واشنگتن نمیتواند اراده خود را حتی بر کشوری تحت تحریمهای شدید تحمیل کند. همکاریهای نظامی و امنیتی میان این کشورها نزدیکتر شده و توازن قوا در برابر غرب وارد مرحله تازهای از تنش شده است./ منبع
