مکرون چرا باور دارد لکورنو، فرانسه را از پرتگاه نجات خواهد داد

سباستین لکورنو به‌عنوان پنجمین نخست‌وزیر فرانسه در کمتر از دو سال منصوب شده ‌است. او برخلاف سلف‌هایش، احتمالاً از سوی امانوئل مکرون با اختیارات بیشتری وارد میدان خواهد شد و ممکن است بتواند در سیاست‌های اقتصادی کلیدی دولت، امتیازاتی بدهد. مکرون که پیش‌تر به‌شدت از اصلاحات بازنشستگی و مخالفت با افزایش مالیات دفاع می‌کرد، اکنون تحت فشار شکست‌های انتخاباتی سال‌های ۲۰۲۲ و ۲۰۲۴، نشانه‌هایی از عقب‌نشینی و تمایل به مصالحه نشان داده‌است. او اذعان کرده‌ که باید از برخی سیاست‌ها عقب‌نشینی کند و برای یافتن مصالحه تلاش شود.

در همین راستا، لکورنو اعلام کرده‌ که برنامه حذف دو تعطیلی رسمی را کنار گذاشته ‌است. اگرچه در میان عموم چندان شناخته‌شده نیست، اما در هشت سال گذشته در کنار مکرون، سابقه‌ای قابل‌توجه از موفقیت‌های سیاسی داشته‌است. در مقام وزیر نیروهای مسلح، موفق شد در سال ۲۰۲۳ با وجود مجلس بسیار پراکنده، بودجه هفت‌ساله نظامی را با افزایش هزینه‌ها به تصویب بیش از چهارصد نماینده برساند. او تجربه عمیقی در سطح مجلس و سیاست محلی دارد و به‌دلیل شناخت فضای متغیر مجلس ملی و توان چانه‌زنی‌اش، از توانایی قابل‌توجهی در مدیریت تعارضات برخوردار است.

از دیگر اقدامات مهم او، نقش محوری در فروکش‌کردن اعتراضات جلیقه‌زردها بود. لکورنو به‌عنوان وزیر مناطق محلی، نخستین گفت‌وگوی متقابل مکرون با مقامات محلی را در حوزه انتخابیه‌اش در نرماندی سازمان‌دهی کرد که به سلسله‌ای از دیدارهای عمومی و در نهایت پایان اعتراضات منجر شد.

با این حال، چالش‌های پیشِ ‌روی نخست‌وزیر جدید گسترده‌اند. اصلی‌ترین آزمون او ایجاد تعادل میان سوسیالیست‌ها و محافظه‌کارانی است که انتظار می‌رود همچنان در دولت باقی بمانند. خطر گرفتارشدن در چانه‌زنی‌های بی‌پایانی وجود دارد که ممکن است به قیمت سنگین برای لکورنو تمام شود. سوسیالیست‌ها که انتظار داشتند یکی از چهره‌های میانه‌روشان به نخست‌وزیری برسد، از ابتدا ناراضی هستند. رهبر حزب سوسیالیست اعلام کرده‌ که هیچ عضوی از حزب وارد دولت لکورنو نخواهد شد و در صورت عدم تغییر شرایط، برای سرنگونی دولت تلاش خواهند کرد.

در صورت عدم حضور رسمی سوسیالیست‌ها در دولت، احتمال دارد که برای حمایت ضمنی خود، امتیازاتی چشم‌گیر طلب کنند. در مذاکرات بودجه، اختلافات قابل‌توجهی میان دولت و چپ میانه وجود دارد. خواسته‌های سوسیالیست‌ها شامل تعلیق اصلاحات بازنشستگی و وضع مالیاتی بر ثروتمندان موسوم به مالیات زاکمن است. این پیشنهاد از سوی جریان میانه مکرون غیرعملی و موجب خروج سرمایه‌ها تلقی می‌شود.

با وجود این، مکرون نشانه‌هایی از انعطاف در کاهش بودجه سال ۲۰۲۶ نشان داده ‌است. برنامه‌ فشرده بودجه‌ای بایرو که شامل صرفه‌جویی ۴۳.۸ میلیارد یورویی بود، احتمالاً کنار گذاشته خواهد شد. به‌گفته یکی از نزدیکان رئیس‌جمهور، مکرون ترجیح می‌دهد به‌جای کاهش ناگهانی بودجه، به اصلاحات ساختاری تن دهد.

امکان دستیابی به توافق‌هایی وجود دارد. برای نمونه، یکی از مقامات سوسیالیست اشاره کرده‌ که اگرچه مخالف مالیات زاکمن هستند، اما در صورت افزایش حداقل دستمزد ممکن است به پیشنهادات دولت توجه کنند.

با این حال، نزدیکی کامل لکورنو به رئیس‌جمهور که مهم‌ترین نقطه‌قوت او تلقی می‌شود، ممکن است به بزرگ‌ترین نقطه‌ضعفش نیز تبدیل شود. برای حفظ دولت و پیشبرد اصلاحات، ناچار خواهد بود امتیازاتی از خود مکرون بگیرد؛ اقدامی که نه‌تنها ساده نخواهد بود، بلکه می‌تواند به چالش اصلی دوران نخست‌وزیری او تبدیل شود./ منبع