منازعات فزاینده و اتحادهای نامطمئن: آینده امنیت اروپا

هشتادویک سال پیش، نیروهای متفقین به سواحل نرماندی حمله کردند تا اروپا را از چنگ نازی‌ها آزاد کنند. امروز، جنگ جدیدی در شرق اروپا بین دو کشور جریان دارد و شکافی در غرب میان آمریکا و متحدان اروپایی‌اش پدید آمده است. دولت ترامپ خواستار پایان سریع این منازعه است و تمایلی به تعهدات نظامی، مالی، یا سیاسی جدید ندارد. ترامپ این درگیری را مشکل اروپا می‌داند که باید توسط خود اروپایی‌ها حل شود. او در دیدار با فریدریش مرتز، صدراعظم آلمان، گفت گاهی بهتر است طرف‌های درگیر را مدتی به حال خود گذاشت و سپس مداخله کرد. این نشان‌دهنده تمایل او به کاهش دخالت در روند صلح است. پیت هگزت، وزیر دفاع آمریکا، در نشست گروه تماس دفاعی اوکراین غایب بود و این نخستین غیبت آمریکا در سه سال گذشته است. همچنین فناوری‌های ضدپهپاد پیشرفته آمریکا به خاورمیانه منتقل شد. ترامپ نه کمک نظامی جدید به اوکراین پیشنهاد کرده و نه تهدیداتش برای تحریم‌های بیشتر علیه روسیه را عملی کرده است.

با این حال، کنار کشیدن از بزرگ‌ترین جنگ زمینی اروپا از زمان جنگ جهانی دوم پیچیده است. در مذاکرات صلح استانبول، حملات هوایی گسترده روسیه ادامه دارد. اوکراین نیز با عملیات «تار عنکبوت» به پایگاه‌های نظامی استراتژیک روسیه حمله کرد و بمب‌افکن‌های ارزشمندی را نابود کرد. در این میان، قدرت‌های بزرگ قاره‌ای و کشورهای خط مقدم اروپا برای حمایت از اوکراین و کسب استقلال استراتژیک، در حال تسلیح خود هستند.

پیش‌بینی ذهن روس‌ها دشوار است، اما گزینه‌هایی وجود دارد: حملات شدیدتر به شهرها و زیرساخت‌ها (مانند حمله اخیر با ۴۰۷ پهپاد و موشک)، تشدید تنش برای نگران کردن ناتو (مثل حمله به مسیرهای تأمین تسلیحات یا اعزام نیرو به مولداوی)، یا کاهش تنش پس از پیشروی‌های تابستانی. روسیه با استراتژی «تشدید درگیری به‌منظور کاهش تنش» ممکن است کشتار غیرنظامیان را راهی برای صلح نشان دهد، و ترامپ ممکن است آن را بپذیرد یا بی‌تفاوت بماند. مذاکرات ترکیه پیشرفتی در مسائل اصلی نداشته و روسیه با حسن نیت مذاکره نمی‌کند. او به جای آتش‌بس، اهداف حداکثری‌اش—از جمله سلطه بر اوکراین—را دنبال می‌کند و با فرستادن هیئتی سطح پایین، ترامپ را بازی می‌دهد. تنها دستاورد مذاکرات، تبادل اسرا بوده است. اگر این روند ادامه یابد، ترامپ ممکن است از روسیه ناامید شده و به اوکراین متمایل شود.

ترامپ هنوز تحریم‌های مؤثری علیه روسیه اعمال نکرده، زیرا با پوتین به‌صورت تلفنی گفت‌وگو می‌کند و احتمالاً به توافق امیدوار است. لایحه‌ای با ۸۲ حامی در کنگره برای تعرفه ۵۰۰ درصدی بر کشورهای واردکننده انرژی روسیه وجود دارد، اما غیرقابل‌اجراست، زیرا اقتصاد جهانی را مختل می‌کند. تحریم شرکت‌های نفتی روسیه، بانک‌های چینی و هندی، یا مصادره دارایی‌های بانک مرکزی روسیه گزینه‌های بهتری‌اند، اما ترامپ احتمالاً موافقت نمی‌کند. اما باید توجه داشت که بدون اوکراین مستقل و امن، این کشور به دولت شکست‌خورده‌ای تبدیل می‌شود که برای آمریکا دردسر خواهد بود. آتش‌بس با حفظ حاکمیت ۸۰ درصد خاک اوکراین ضروری است.

اروپا برای کاهش وابستگی به آمریکا در حال تقویت امنیت خود است. بسته ۶۱ میلیارد دلاری بایدن تابستان تمام می‌شود و ترامپ برای کمک جدید به اروپا، درخواستی به کنگره نداده است. اروپا در حال بررسی خرید تسلیحات آمریکایی یا ارسال تسلیحات اروپایی به اوکراین است. کشورهای خط مقدم، مانند فنلاند، نگران گام بعدی روسیه هستند. فنلاند سن خدمت ذخیره را به ۶۵ سال افزایش داده و رویکرد «کل جامعه» را تقویت می‌کند. روسیه ممکن است نیروهایی به ترانس‌نیستریا در مولداوی بفرستد، که این امر رومانی را تهدید می‌کند. اروپا بدون اطمینان از نقش آمریکا برای چالش‌های امنیتی طولانی‌مدت آماده می‌شود. خروج آمریکا از ناتو بعید است، اما ترامپ ممکن است حضور نیروهایش را کاهش دهد. اروپا با هدف‌گذاری هزینه‌های دفاعی جدید و تصمیم آلمان برای لغو محدودیت بدهی، در حال تحول دفاعی است، اما هماهنگی در خرید تسلیحات و سیاست دفاعی چالش‌برانگیز است.

عملیات تار عنکبوت نشان داد جنگ به عصر «دقت انبوه» وارد شده است؛ جایی که هوش مصنوعی، تسلیحات خودکار، و تولید تجاری حملات دقیق ارزان را ممکن کرده‌اند. اوکراین با ترکیب فناوری‌های قدیمی، تجاری، و هوش مصنوعی -مانند الگوریتم‌های آموزش‌دیده با مدل‌های موزه‌ای هواپیماهای روسی- برتری تاکتیکی دارد. پهپادهای یک‌بارمصرف ۸۰ درصد تلفات خط مقدم را ایجاد می‌کنند. این حمله آسیب‌پذیری پایگاه‌های جهانی از جمله پایگاه‌های آمریکا و ناتو را نشان داد. کشورها باید با ساخت پناهگاه، توزیع دارایی‌ها، و سرمایه‌گذاری در سیستم‌های دفاعی ارزان مانند انرژی هدایت‌شده، مقاومت خود را افزایش دهند. آمریکا در طرح «ریپلیکاتور» روی این نوع دفاع‌ها تمرکز کرده است. /منبع