تغییر واژه‌ها و تداوم اشغالگری؛ واقعیت میدانی آتش‌بس غزه
اسرائیل در سایه طرح آتش‌بس ترامپ، ضمن ادامه کشتار روزانه فلسطینیان، سیطره نظامی خود بر نوار غزه را گسترش داده است.
به گزارش اطلس دیپلماسی، یادداشتی با عنوان «تغییر واژه‌ها و تداوم اشغالگری؛ واقعیت میدانی آتش‌بس غزه» به قلم رمزی بارود (Ramzy Baroud) در خبرگزاری آناتولی (Anadolu Agency) منتشر شده است. این یادداشت نشان می‌دهد که طرح موسوم به صلح دونالد ترامپ نه‌تنها به خشونت‌ها در نوار غزه پایان نداده، بلکه به ابزاری برای بازسازی ارتش اسرائیل، تثبیت اشغالگری و پیشبرد پاکسازی قومی تحت پوشش واژه «آتش‌بس» تبدیل شده است. در ادامه، چکیده مطلب آمده است.
طرح موسوم به صلح غزه که از سوی دونالد ترامپ در ۲۹ سپتامبر ۲۰۲۵ مطرح شد و به آتش‌بس ۱۰ اکتبر انجامید، در ابتدا امیدهایی را درباره توقف خشونت‌ها از مسیر دیپلماسی بین‌المللی ایجاد کرد. با این حال، واقعیت‌های میدانی نشان می‌دهد که اسرائیل از این توافق برای مدیریت چالش‌های نظامی خود و حفظ سیطره بر این باریکه محاصره‌شده بهره برده است. این طرح نه‌تنها غزه را به وضعیت پیش از جنگ بازنگرداند، بلکه خشونت‌های مقطعی گذشته را به کشتار روزانه تبدیل کرده و محاصره پیشین را به خفقانی کامل در میان ویرانه‌ها بدل ساخته است.
بر اساس آمار وزارت بهداشت غزه، از زمان آغاز آتش‌بس در ۱۰ اکتبر ۲۰۲۵، نیروهای اسرائیلی دست‌کم هزار و چهارصد فلسطینی را به شهادت رسانده و بیش از ۵ هزار نفر دیگر را زخمی کرده‌اند؛ آماری که شامل ۳۲۷ کودک جان‌باخته و ۵۴۷ کودک مجروح است و قربانیان ناشی از بیماری و نبود خدمات درمانی را در بر نمی‌گیرد. طبق بیانیه مشترک بیش از صد نهاد حقوق بشری و امدادی، هیچ بیمارستانی در غزه به‌طور کامل فعال نیست و حدود ۱۰ هزار فلسطینی همچنان زیر آوار ساختمان‌های ویران‌شده مدفون هستند.
تعهدات بشردوستانه این توافق نیز تا حد زیادی روی کاغذ مانده است. در حالی که طرح اولیه ورود روزانه حدود ۶۰۰ کامیون کمک‌های بشردوستانه را پیش‌بینی می‌کرد، ارزیابی سازمان ملل نشان می‌دهد که در ۱۷۲ روز نخست توافق، به‌طور میانگین کمتر از ۱۰۰ کامیون در روز وارد غزه شده است. هم‌اکنون حدود ۶۱ میلیون تن آوار در غزه انباشته شده که معادل ۲۰ برابر کل آوار ناشی از تمام جنگ‌های جهان در ۱۸ سال گذشته است و فروپاشی همین ساختمان‌های آسیب‌دیده در ماه گذشته جان ۲۱ نفر از جمله ۱۲ کودک را در شهر غزه گرفت.
همزمان، فضای زندگی برای فلسطینیان پیوسته کوچک‌تر می‌شود. به گزارش دفتر هماهنگی امور بشردوستانه سازمان ملل، از زمان برقراری آتش‌بس، کنترل نظامی اسرائیل از حدود ۵۳ درصد به ۶۳ درصد و طبق برخی برآوردها تا ۷۰ درصد مساحت غزه افزایش یافته است. حامیان بین‌المللی این طرح، به‌ویژه دولت ترامپ و متحدانش، هیچ اقدامی برای مهار توسعه طلبی ارضی و محدودیت‌های اعمال‌شده از سوی اسرائیل انجام نداده‌اند و در عوض، تمرکز سیاسی خود را بر خلع سلاح مقاومت فلسطین گذاشته‌اند؛ گویی مقاومت علت اصلی استعمار، اشغال نظامی و نسل‌کشی بوده است.
در غیاب مقاومت معنادار و فشارهای مستمر حقوقی و سیاسی بین‌المللی، این خطر وجود دارد که اسرائیل روند پاکسازی قومی فلسطینیان از غزه را تشدید کند. جامعه جهانی نباید بپذیرد که صرفاً با تغییر ادبیات سیاسی و استفاده از برچسب «آتش‌بس»، نسل‌کشی پایان یافته است؛ چراکه آتش‌بس بدون ضمانت اجرایی، پاسخگویی و پایان اشغالگری، هرگز جایگزین آزادی فلسطین نخواهد شد./ منبع