آیا تلاش ترامپ برای دستیابی به صلح محکوم به شکست است؟
وقایع اخیر تنگه هرمز و بنبستهای دیپلماتیک، توافق صلح شکننده دولت ترامپ با ایران را با چالش جدی مواجه کرد.
به گزارش اطلس دیپلماسی، یادداشتی با عنوان «آیا تلاش ترامپ برای دستیابی به صلح محکوم به شکست است؟» به قلم فردی گری (Freddy Gray) در نشریه بریتانیایی اسپکتیتور (Spectator) منتشر شده است. این نوشتار با نگاهی تحلیلی و تاریخی، توافقنامه اخیر واشنگتن و تهران معروف به «توافق ونس» را ارزیابی کرده و تشدید تنشها در تنگه هرمز را نشانهای از شباهت فزاینده بحران کنونی با بنبست تاریخی جنگ ویتنام و احتمال ناکامی رویکرد صلحجویانه کاخ سفید میداند. در ادامه، چکیده این یادداشت آمده است.
مقایسههای تاریخی اخیر میان چهرههای سیاسی ایالات متحده، این بار در بستر سیاست خارجی معنای عمیقتری به خود گرفته است. جی.دی ونس، معاون رئیسجمهور آمریکا، در حالی خود را با ریچارد نیکسون مقایسه میکند که همزمان، وقوع حملات جدید به خطوط کشتیرانی در تنگه هرمز، «تفاهمنامه» نوپا میان تهران و واشنگتن موسوم به توافق ونس را به شدت متزلزل کرده است. این تقارن نشان میدهد که فراتر از تشابهات فردی، معاون رئیسجمهور اکنون خود را مسئول هدایت و حلوفصل منازعهای ویرانگر میبیند که شخصاً آغازگر آن نبوده اما در متوقف کردن آن نیز ناکام مانده است؛ وضعیتی که یادآور چالشهای نیکسون در اواخر جنگ ویتنام است.
اگرچه دونالد ترامپ در آغاز دوره دوم ریاستجمهوری خود، میراث اصلیاش را «صلحآوری» نامید، اما آغاز عملیات نظامی «طوفان حماسی» (Epic Fury) در اوایل سال جاری میلادی، ایالات متحده را وارد منازعهای فرسایشی کرد که پتانسیل تبدیل شدن به یک بنبست تحقیرآمیز را دارد. واشنگتن هنوز نیروی زمینی به منطقه اعزام نکرده است، اما تداوم اخلال در کشتیرانی جهانی و استمرار درگیریها در لبنان، ریسک کشانده شدن آمریکا به یک جنگ زمینی ناخواسته را به شدت افزایش میدهد. واکاوی رفتار کاخ سفید در قبال نقض آتشبس و حملات تلافیجویانه به مواضع موشکی و راداری، نشاندهنده کاهش سرعت واکنشها و تغییر اولویتهای ترامپ است. او تمایل دارد تمرکز خود را به مسائل داخلی و کارزارهای سیاسی خود معطوف کند، اما واقعیتهای ژئوپلیتیک نشان میدهند که منازعه کنونی به سادگی محو نخواهد شد و دولت ناچار است علیرغم تداوم خصومتها، مسیر ناهموار دیپلماسی را ادامه دهد./منبع
