ترامپ سلاح کشتار جمعی یکنفره است
سیاستهای ترامپ در قبال ایران، آمریکا و جهان را وارد بحرانی فرسایشی کرده است.
به گزارش اطلس دیپلماسی، یادداشتی با عنوان «ترامپ سلاح کشتار جمعی یکنفره است» نوشته سایمون تیسدال (Simon Tisdall) در گاردین (Guardian)، به بررسی پیامدهای سیاست خارجی دونالد ترامپ در قبال ایران، جنگهای غربآسیا و روابط بینالملل میپردازد و استدلال میکند که تصمیمهای شتابزده دولت آمریکا میتواند موجب تشدید بیثباتی منطقهای و تضعیف جایگاه جهانی واشنگتن شود. در ادامه، چکیده این مطلب آمده است.
تشدید دوباره درگیری نظامی میان آمریکا و ایران، نگرانیهایی درباره پیامدهای راهبردی تصمیمهای دولت دونالد ترامپ ایجاد کرده است. این دیدگاه معتقد است واشنگتن بدون داشتن یک برنامه روشن برای پایان دادن به جنگ، وارد مرحلهای از تقابل شده که هزینههای انسانی، اقتصادی و ژئوپلیتیکی آن افزایش مییابد. حملات نظامی آمریکا به ایران، به جای تضعیف کامل ساختار سیاسی این کشور، میتواند موجب تقویت جریانهای سختگیر و افزایش مقاومت داخلی شود.
یکی از مسائل اصلی مطرحشده، هدفهای اعلامی آمریکا و اسرائیل در این درگیری است؛ از جمله محدود کردن برنامه هستهای ایران، تضعیف گروههای همپیمان تهران در منطقه و تغییر رفتار یا ساختار سیاسی ایران. با این حال، این اهداف از دید منتقدان، دشوارتر از گذشته شدهاند و نبود یک راهبرد مشخص برای مرحله پس از عملیات نظامی، خطر گرفتار شدن آمریکا در یک جنگ طولانیمدت را افزایش میدهد.
کنترل تنگه هرمز به عنوان یکی از محورهای مهم بحران مطرح شده است. بسته شدن یا اختلال در فعالیت این گذرگاه راهبردی میتواند پیامدهای گستردهای برای بازار انرژی جهانی داشته باشد و فشار اقتصادی را در سطح بینالمللی افزایش دهد. همچنین ادامه درگیری میتواند متحدان آمریکا در منطقه خلیج فارس را در معرض تهدیدهای بیشتری قرار دهد.
این تحلیل، بحران ایران را بخشی از الگویی گستردهتر در سیاست خارجی ترامپ میداند. بر اساس این نگاه، رویکرد دولت آمریکا در پروندههای مختلف، از جنگ غزه تا جنگ اوکراین، با تصمیمهای سریع، اتکا به توافقهای شخصی و نبود برنامه بلندمدت همراه بوده است. در موضوع اوکراین نیز انتقادهایی مطرح شده که واشنگتن به جای تمرکز بر ریشههای بحران، بیشتر بر فشار برای دستیابی سریع به توافق تمرکز کرده است.
در مورد جنگ ایران، یکی از مشکلات اصلی، فاصله میان وعدههای سیاسی و واقعیتهای میدانی عنوان میشود. ترامپ پیشتر از موفقیت سریع سخن گفته بود، اما ادامه حملات و واکنشهای ایران نشان داده که دستیابی به اهداف اعلامشده آسان نیست. حملات بیشتر ممکن است به جای پایان دادن به بحران، چرخهای از واکنشهای متقابل ایجاد کند.
پیامدهای جهانی این وضعیت نیز مورد توجه قرار گرفته است. افزایش قیمت انرژی، نگرانی در بازارهای جهانی، تضعیف روابط آمریکا با متحدان اروپایی و افزایش فرصت برای رقبایی مانند روسیه و چین از جمله آثار احتمالی ادامه بحران عنوان میشوند. در این چارچوب، مسکو و پکن میتوانند از افزایش اختلافات در ائتلاف غربی و تمرکز منابع آمریکا بر غربآسیا بهره ببرند.
در نهایت، این دیدگاه بحران کنونی را تنها یک رویارویی میان آمریکا و ایران نمیداند، بلکه آن را آزمونی برای جایگاه جهانی آمریکا، اعتبار سیاست خارجی این کشور و توانایی نظام سیاسی آن برای کنترل تصمیمهای راهبردی رئیسجمهور ارزیابی میکند./منبع
