پشیمانی از برگزیت: بریتانیا آماده آیندهای اروپایی است
نظرسنجیهای جدید نشان میدهد که یک دهه پس از همهپرسی، رایدهندگان بریتانیایی برگزیت را یک شکست میدانند و به دلیل نگرانیهای اقتصادی و امنیتی، آماده پذیرش یک رابطه بسیار نزدیکتر با اتحادیه اروپا هستند.
به گزارش اطلس دیپلماسی، یادداشتی با عنوان «پشیمانی از برگزیت: بریتانیا آماده آیندهای اروپایی است» به قلم مارک لئونارد (Mark Leonard) در شورای روابط خارجی اروپا (European Council on Foreign Relations) منتشر شده است. این یادداشت بر اساس نظرسنجیهای جدید استدلال میکند که افکار عمومی بریتانیا یک دهه پس از همهپرسی، بهطور چشمگیری علیه برگزیت چرخیده و اکنون اکثریت مردم به دلیل نگرانیهای اقتصادی، امنیتی و مهاجرتی، خواهان رابطه نزدیکتر با اتحادیه اروپا هستند. در ادامه، خلاصه این یادداشت را میخوانید.
یک دهه پس از آنکه رأیدهندگان بریتانیایی در ژوئن ۲۰۱۶ به خروج از اتحادیه اروپا رأی دادند، چشمانداز سیاسی و اجتماعی این کشور دستخوش تحولی بنیادین شده است. برگزیت که زمانی گزینه شورشی علیه وضع موجود بود و امیدها و ترسهای رأیدهندگان ناراضی را نمایندگی میکرد، اکنون خود به وضع موجود تبدیل شده و مردم علیه آن برگشتهاند. در جهان تاریک سال ۲۰۲۶ که با جنگهای تجاری، درگیریهای نظامی واقعی، ظهور چین و ریاستجمهوری غیرقابلپیشبینی دونالد ترامپ در آمریکا تعریف میشود، بریتانیاییها دریافتهاند که امیدهایشان برای زندگی خارج از اتحادیه اروپا محقق نشده است. نظرسنجی جدید شورای روابط خارجی اروپا که در ماه مه ۲۰۲۶ انجام شده، نشان میدهد این تغییر نگرش عمیقتر از آن چیزی است که تصور میشد. اکثریت قاطع رأیدهندگان نهتنها معتقدند برگزیت به اقتصاد، امنیت و جایگاه جهانی کشورشان آسیب زده، بلکه بهطور شگفتانگیزی آماده پذیرش رابطهای جدید با اروپا هستند که تا پیش از این غیرقابلتصور به نظر میرسید. این شامل حمایت از روابط تجاری نزدیکتر، آزادی تردد و حتی ایجاد یک نیروی بازدارنده هستهای اروپایی میشود.
این تغییر نگرش در شرایطی رخ داده که شکافهای سیاسی قدیمی در حال رنگ باختن است. دستهبندیهای سنتی «حامیان خروج» و «حامیان ماندن» دیگر توصیف دقیقی از جامعه بریتانیا ارائه نمیدهند. نظرسنجیها نشان میدهد که رأیدهندگان امروز به سه گروه جدید تقسیم میشوند: «خوشبینها» که خواهان همگرایی مجدد و مطمئن با اروپا هستند، «واقعگرایان» که از نظر عاطفی به همکاری تمایل دارند اما به هزینهها و جنبههای عملی آن توجه میکنند، و «منزویها» که همچنان بر حفظ فاصله از اروپا اصرار دارند. نکته جالبتوجه این است که جهان پرتلاطم کنونی باعث شده بریتانیاییها به همسایگان اروپایی خود بسیار بیشتر از ایالات متحده اعتماد کنند. بسیاری معتقدند در صورت وقوع یک حمله، کشورهای اروپایی بیشتر از واشنگتن به کمک آنها خواهند شتافت. این احساسات متقابل است و نظرسنجیهای مشابه در اتحادیه اروپا نیز دیدگاه مثبتی نسبت به بریتانیا و چشمانداز روابط نزدیکتر را نشان میدهد. این پارادوکس که کشوری با سابقه طولانی در اروپاباوری، اکنون چنین چرخشی را تجربه میکند، ریشه در واقعیتهای جدید دارد.
هندسهی سیاسی موضوع اروپا نیز در حال تغییر است. در سال ۲۰۱۶، این موضوع باعث شکاف در میان نیروهای مترقی، بهویژه حزب کارگر، شده بود. اما امروز، حمایت از رابطه نزدیکتر با اروپا این ائتلاف را از حزب کارگر تا سبزها و حتی بخشی از رأیدهندگان سابق کارگر که اکنون از حزب «اصلاح بریتانیا» حمایت میکنند، متحد کرده است. در مقابل، خط شکاف به جناح راست منتقل شده و حامیان حزب محافظهکار در مورد اروپا دچار اختلاف عمیق شدهاند. این چرخش افکار عمومی، اگرچه ممکن است سطحی و گذرا باشد، اما یک فرصت تاریخی برای سیاستمداران فراهم میکند. موفقیت در گرو آن است که کدام طرف بتواند الگوهای فکری منسوخ سال ۲۰۱۶ را کنار بگذارد و با واقعیتها و احساسات امروزی جامعه بریتانیا صادقانه روبرو شود. شکاف برگزیت که زمانی زلزلهای در سیاست بریتانیا بود، با گذشت هر سال اهمیت خود را از دست میدهد و به یک خاطره تاریخی تبدیل میشود. زمان آن فرا رسیده است که اجماعی گسترده و جدید بر اساس واقعیتهای بریتانیای سال ۲۰۲۶، و نه ۲۰۱۶، شکل بگیرد./منبع
