سندرز کمکی به دموکراتها نمیکند
چرخش چپگرایان دموکرات میتواند توان انتخاباتی این حزب را کاهش دهد.
به گزارش اطلس دیپلماسی، یادداشتی با عنوان «سندرز کمکی به دموکراتها نمیکند»، نوشته متیو ایگلس (Matthew Yglesias)، در نیویورک تایمز (New York Times)، به بررسی موفقیت انتخاباتی جریان چپگرای دموکرات و پیامدهای سیاسی سازماندهی مستقل آن میپردازد؛ هرچند این جریان در انتخابات مقدماتی توانسته پایگاه سیاسی مؤثری بسازد، تأکید بیش از حد بر تقابل با تشکیلات حزب دموکرات و میراث سیاسی برنی سندرز ممکن است توان این حزب برای گسترش دامنه رأیدهندگان و رقابت مؤثر با جمهوریخواهان را محدود کند. در ادامه، چکیده این یادداشت را میخوانید.
موفقیت عبدالسید، مقام پیشین حوزه سلامت عمومی و نامزد ترقیخواه، در انتخابات مقدماتی سنای دموکراتها در میشیگان، تازهترین نشانه از قدرتیابی جریان چپگرای درون حزب دموکرات است. این پیروزی در شرایطی رخ داده که شماری از نامزدهای ترقیخواه توانستهاند در رقابتهای درونحزبی بر نامزدها یا چهرههای وابسته به ساختار سنتی حزب غلبه کنند. مجموعه این تحولات، از شکلگیری جریانی شبیه «تیپارتی چپگرا» در درون دموکراتها حکایت دارد؛ جریانی که هم برنامهای بسیار ترقیخواه را دنبال میکند و هم موجودیت و عملکرد تشکیلات حزبی را به چالش میکشد.
برنی سندرز در مرکز این تحول قرار دارد. شکست او در انتخابات مقدماتی ریاستجمهوری ۲۰۱۶ و ۲۰۲۰ مانع از گسترش نفوذ سیاسی او نشد. سندرز پس از این شکستها، به تقویت نامزدها و سیاستمدارانی پرداخت که از جنبش او حمایت میکردند. پیروزی چهرههایی مانند الکساندریا اوکاسیو-کورتز و زهران ممدانی نیز به ایجاد شبکهای از سیاستمداران ترقیخواه کمک کرد که خود در ادامه به گسترش این جریان سیاسی یاری رساندهاند.
این جریان از نظر سازماندهی انتخاباتی دستاورد قابل توجهی دارد. توانایی بسیج نیروها، تولید نامزدهای جدید و تبدیل حمایت ایدئولوژیک به پیروزی در انتخابات مقدماتی، نشان میدهد که چپ ترقیخواه دیگر صرفاً یک جناح اعتراضی در حزب نیست و به نیرویی سازمانیافته تبدیل شده است. با این حال، مسئله اصلی تأثیر این راهبرد بر ظرفیت کلی حزب دموکرات برای پیروزی در انتخابات سراسری است.
یکی از محورهای انتقاد، روایت جریان چپ درباره شکست دموکراتها در انتخابات ۲۰۲۴ است. بخش مهمی از این جریان، مسئولیت شکست را متوجه تصمیمها و عملکرد تشکیلات سنتی حزب میداند و ناکامی در مقابله با دونالد ترامپ را به ضعف رهبری دموکراتها نسبت میدهد. اما تحولات پس از مناظره انتخاباتی جو بایدن نشان میدهد که شماری از دموکراتهای میانهرو در تلاش برای تغییر نامزد حزب بودند، در حالی که سندرز همچنان از بایدن حمایت میکرد و از دموکراتها میخواست تلاش برای کنار گذاشتن او را متوقف کنند.
از این منظر، اختلاف اصلی صرفاً بر سر سیاستهای اقتصادی یا اجتماعی نیست، بلکه به تعریف راهبرد انتخاباتی حزب بازمیگردد. جریان ترقیخواه با تکیه بر بسیج هواداران خود میتواند در انتخابات مقدماتی موفق باشد، اما اگر مواضع آن باعث فاصله گرفتن رأیدهندگان میانهرو و مستقل شود، گسترش ائتلاف انتخاباتی دموکراتها دشوارتر خواهد شد. بنابراین، چالش پیش روی حزب آن است که میان حفظ انرژی و سازماندهی جناح چپ و ضرورت جذب طیف گستردهتری از رأیدهندگان تعادل برقرار کند./منبع
