آمریکاانتخاب سردبیرایالات متحدهسیاسی

انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا؛ محبوبیت ۳۰ درصدی ترامپ و خطر شکست جمهوری‌خواهان

انتخابات میان‌دوره‌ای ۲۰۲۶ آمریکا در سایه محبوبیت ۳۰ درصدی ترامپ برگزار می‌شود؛ رقابتی که می‌تواند توازن قدرت در کنگره را تغییر دهد.

به گزارش اطلس دیپلماسی گزارشی با عنوان «در فضای نارضایتی عمومی، رأی‌دهندگان دموکرات در انتخابات میان‌دوره‌ای فعال‌ترند» به قلم جوسلین کایلی (Jocelyn Kiley)، استیون شپرد (Steven Shepard)، اندرو دنیلر (Andrew Daniller) و هانا هارتیگ (Hannah Hartig)، پژوهشگران مرکز پژوهشی پیو (Pew Research Center)، به بررسی کاهش محبوبیت دونالد ترامپ و افزایش انگیزه رأی‌دهندگان دموکرات در آستانه انتخابات میان‌دوره‌ای ۲۰۲۶ می‌پردازد. این گزارش نشان می‌دهد که نارضایتی عمومی و تفاوت انگیزه مشارکت میان حامیان دو حزب می‌تواند در رقابت‌های کنگره اهمیت داشته باشد. در ادامه، چکیده این گزارش همراه با مقایسه تاریخی انتخابات آمریکا آمده است.

انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا در سوم نوامبر ۲۰۲۶ در شرایطی برگزار می‌شود که دونالد ترامپ با کاهش قابل‌توجه رضایت عمومی از عملکرد خود روبه‌روست. این انتخابات، علاوه بر تعیین ترکیب مجلس نمایندگان و سنا، زمینه‌ای برای سنجش نگاه رأی‌دهندگان به دولت مستقر فراهم می‌کند.

بر اساس نظرسنجی مرکز پژوهشی پیو که هشتم اکتبر منتشر شد، ۳۰ درصد از بزرگسالان آمریکایی عملکرد ترامپ را تأیید و ۶۸ درصد آن را رد کرده‌اند. این پایین‌ترین میزان رضایت از عملکرد او در دومین دوره ریاست‌جمهوری‌اش در نظرسنجی‌های پیو است. در نظرسنجی رویترز/ایپسوس که دوم نوامبر منتشر شد نیز میزان محبوبیت ترامپ ۳۲ درصد ثبت شده است.

این ارقام نتیجه انتخابات را مشخص نمی‌کنند، اما نشان می‌دهند که رأی‌گیری در فضایی همراه با نارضایتی عمومی انجام می‌شود؛ موضوعی که در بررسی انتخابات میان‌دوره‌ای گذشته نیز اهمیت داشته است.

در بسیاری از انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا، حزب رئیس‌جمهور بخشی از کرسی‌های مجلس نمایندگان را از دست داده است. بااین‌حال، میزان این تغییر به شرایط سیاسی، اقتصادی و ترکیب رقابت‌های محلی بستگی دارد.

مطابق داده‌های پروژه ریاست‌جمهوری آمریکا، در انتخابات سال ۲۰۰۲، جمهوری‌خواهان در دوران جورج بوش پسر هشت کرسی مجلس نمایندگان و دو کرسی سنا به دست آوردند؛ درحالی‌که میزان رضایت از عملکرد بوش در اواخر اکتبر حدود ۶۷ درصد بود. چهار سال بعد، با کاهش محبوبیت او به حدود ۳۷ درصد، جمهوری‌خواهان ۳۰ کرسی مجلس نمایندگان و شش کرسی سنا را از دست دادند.

در انتخابات ۲۰۱۰ نیز دموکرات‌ها در دوره باراک اوباما ۶۳ کرسی مجلس نمایندگان و شش کرسی سنا را واگذار کردند. در انتخابات ۲۰۱۴، این حزب ۱۳ کرسی دیگر در مجلس نمایندگان از دست داد.

در انتخابات میان‌دوره‌ای ۲۰۱۸، جمهوری‌خواهان در نخستین دوره ریاست‌جمهوری ترامپ، ۴۱ کرسی مجلس نمایندگان را از دست دادند؛ هرچند دو کرسی به مجموع کرسی‌های خود در سنا افزودند. در سال ۲۰۲۲ نیز دموکرات‌ها در دوران جو بایدن ۹ کرسی مجلس نمایندگان را واگذار کردند، اما در سنا یک کرسی به دست آوردند.

این مقایسه نشان می‌دهد که افت محبوبیت رئیس‌جمهور ممکن است هم‌زمان با عقب‌نشینی انتخاباتی حزب او رخ دهد، اما رابطه‌ای قطعی و یکسان میان این دو متغیر وجود ندارد.

یافته‌های مرکز پژوهشی پیو از تفاوت میزان انگیزه مشارکت میان حامیان دو حزب حکایت دارد. در این نظرسنجی، ۶۳ درصد از رأی‌دهندگان ثبت‌نام‌شده حامی نامزدهای دموکرات گفته‌اند که برای رأی‌دادن انگیزه بسیار زیادی دارند؛ این رقم در میان حامیان جمهوری‌خواه ۴۶ درصد بوده است.

همچنین ۴۴ درصد از رأی‌دهندگان ثبت‌نام‌شده گفته‌اند که رأی خود در انتخابات کنگره را اقدامی علیه ترامپ می‌دانند؛ در مقابل، ۱۹ درصد رأی‌شان را در حمایت از او توصیف کرده‌اند. این ارقام بر نگرش اعلام‌شده پاسخ‌دهندگان دلالت دارد و به‌معنای نتیجه قطعی در حوزه‌های انتخاباتی نیست.

در نظرسنجی اواخر اکتبر تا دوم نوامبر رویترز/ایپسوس، ۵۲ درصد از رأی‌دهندگان محتمل گفته‌اند که به نامزد دموکرات حوزه خود رأی می‌دهند یا به او گرایش دارند؛ این سهم برای نامزد جمهوری‌خواه ۴۴ درصد بوده است. بااین‌حال، نظرسنجی‌های سراسری نمی‌توانند به‌تنهایی نحوه توزیع کرسی‌ها را نشان دهند.

یکی از عوامل تعیین‌کننده در این زمینه، بازترسیم حوزه‌های انتخاباتی است. این موضوع در مطلب اطلس دیپلماسی درباره موانع نقشه جمهوری‌خواهان برای تغییر مرز حوزه‌ها و پیامدهای آن برای رقابت‌های مجلس نمایندگان بررسی شده است.

نگرانی‌های اقتصادی نیز از عوامل مهم در تصمیم انتخاباتی شهروندان آمریکایی است. مطابق گزارش اقتصادی مرکز پژوهشی پیو، ۸۴ درصد از رأی‌دهندگان ثبت‌نام‌شده اقتصاد را موضوعی بسیار مهم برای رأی خود در انتخابات ۲۰۲۶ دانسته‌اند.

افزایش هزینه‌های زندگی و اختلاف‌نظر درباره نقش دولت و شرکت‌های بزرگ در اقتصاد، بخشی از فضای رقابت انتخاباتی را شکل داده است. در این میان، تغییر نگرش رأی‌دهندگان به سیاست‌های اقتصادی و نقش شرکت‌های بزرگ می‌تواند نشان‌دهنده دگرگونی گسترده‌تری در انتظارات عمومی از دولت و تأثیر آن بر تصمیمات انتخاباتی باشد.

بااین‌همه، اهمیت اقتصاد برای رأی‌دهندگان به این معنا نیست که همه آنان ارزیابی یکسانی از عملکرد دولت یا راه‌حل‌های دو حزب دارند؛ مسائل محلی و دیگر موضوعات سیاست عمومی نیز بر انتخاب آنان اثر می‌گذارد.

در انتخابات سوم نوامبر ۲۰۲۶، تمامی ۴۳۵ کرسی مجلس نمایندگان و ۳۵ کرسی سنا، از جمله کرسی‌های انتخابات ویژه، به رأی گذاشته می‌شوند. جزئیات ساختار این رقابت‌ها و اهمیت تفاوت دو مجلس نیز در گزارش اختصاصی اطلس دیپلماسی با عنوان «نگاهی به وضعیت انتخابات کنگره آمریکا» تشریح شده است.

اگر جمهوری‌خواهان اکثریت یکی از دو مجلس را از دست بدهند، دولت ترامپ در پیشبرد برخی برنامه‌های قانون‌گذاری خود به توافق با نمایندگان حزب رقیب نیاز بیشتری خواهد داشت. در صورت تغییر اکثریت مجلس نمایندگان، اختیارات نظارتی کمیته‌های کنگره نیز می‌تواند در جهت متفاوتی به کار گرفته شود.

در مقابل، حفظ اکثریت جمهوری‌خواهان در هر دو مجلس، هماهنگی حزبی در روند قانون‌گذاری را ادامه خواهد داد؛ هرچند اختلاف‌های درون‌حزبی و قواعد پارلمانی همچنان بر تصویب قوانین اثرگذار است.

در نهایت، انتخابات میان‌دوره‌ای ۲۰۲۶ آمریکا آزمونی برای سنجش پیامدهای سیاسی نارضایتی عمومی از دولت ترامپ است. تجربه دوره‌های گذشته نشان می‌دهد که محبوبیت رئیس‌جمهور یکی از متغیرهای مهم انتخابات کنگره است، اما ترکیب حوزه‌ها، مشارکت رأی‌دهندگان و عملکرد نامزدها نیز در تعیین نتیجه نقش دارند.

نمایش بیشتر

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا