آنچه راهبرد امنیت ملی دونالد ترامپ از قلم انداخت

با تمرکز بر آنچه در راهبرد امنیت ملی جدید دونالد ترامپ مورد غفلت قرار گرفته، باید نگرانی خود را از عدم ذکر بازدارندگی هسته‌ای گسترش‌یافته (Extended Deterrence) و عدم اشاعه (Nonproliferation)  در سند ۳۳ صفحه‌ای دولت ترامپ، ابراز کنم. بازدارندگی گسترش‌یافته، یعنی تعهد آمریکا به استفاده از زرادخانه هسته‌ای خود برای محافظت از متحدانش در صورت لزوم، سال‌ها است که شالوده امنیت آمریکا و متحدانش را تشکیل داده است؛ این راهبرد به جلوگیری از تکرار جنگ‌های تمام‌عیار و جلوگیری از تبدیل جنگ سرد به یک درگیری گرم کمک کرده است. نادیده‌گرفتن این موضوع یا اشتباه گرفتن ارتباط آن با عدم اشاعه، یک ریسک بزرگ است.

من همچنین این استدلال برخی واقع‌گرایان مبنی بر اینکه تشویق دوستان آمریکا به هسته‌ای‌شدن می‌تواند یک راه ارزان‌تر برای حفظ صلح باشد را رد می‌کنم. پذیرش چنین سیاستی، یکی از موفق‌ترین راهبرد‌های آمریکا، یعنی بازدارندگی گسترش‌یافته را از بین می‌برد. علاوه بر این، تاریخ نشان می‌دهد که هسته‌ای‌شدن متحدانی مانند انگلیس، فرانسه، اسرائیل و پاکستان، نه‌تنها منجر به کاهش هزینه‌های دفاعی آمریکا نشد، بلکه در واقع این هزینه‌ها را افزایش داد. استدلال دیگرم این است که هسته‌ای شدن دولت‌های کوچک، نه‌تنها باعث صلح و ثبات نمی‌شود، بلکه احتمال آزمایش‌های دیپلماتیک پرخطر و جاه‌طلبی‌های ژئوپلیتیکی را افزایش می‌دهد؛ همانطور که دیپلماسی مخفیانه و پیمان‌های عدم تجاوز پیش از جنگ‌های جهانی اول و دوم، به‌جای صلح، به تشدید تنش منجر شدند.

بازدارندگی مؤثر (چه متعارف و چه هسته‌ای) نیازمند ارتقای مستمر سامانه‌های فرماندهی، کنترل، ارتباطات و اطلاعات است تا اعتبار خود را حفظ کند. به سوابق تاریخی که بنگریم، می‌بینیم تلاش‌های قبلی آمریکا برای انزواگرایی و اجتناب از درگیرشدن در جنگ‌های دیگران، تنها باعث کندشدن آمادگی‌های دفاعی و در نهایت درگیرشدن در نبردهایی شد که از آن‌ها اجتناب می‌کرد. هسته‌ای‌شدن متحدان، پیامدهای پیچیده‌ای خواهد داشت؛ مثلاً اگر سئول به سلاح هسته‌ای دست یابد، یک رئیس‌جمهور صلح‌طلب کره جنوبی ممکن است از نیروهای آمریکایی بخواهد که شبه‌جزیره را ترک کنند و این امر می‌تواند وضعیت را به‌کلی تغییر دهد. برای جلوگیری از آینده‌ای که به‌صورت انفجاری با تاریخ گذشته همخوانی پیدا می‌کند، جهان به دولت‌های هسته‌ای کمتر و تضمین‌های امنیتی مؤثرتر نیاز دارد. بنابراین، هر راهبرد امنیتی معتبری باید چگونگی دستیابی به هر دو هدف (بازدارندگی گسترش‌یافته و عدم اشاعه) را به تفصیل شرح دهد./ منبع