ترامپ حال خوبی ندارد
مصاحبه تازه ترامپ با تایم، پرسش‌هایی درباره انسجام اظهارات او در سیاست خارجی ایجاد کرده است.
به گزارش اطلس دیپلماسی یادداشتی با عنوان «ترامپ حال خوبی ندارد» به قلم ایان پراساد فیلبریک (Ian Prasad Philbrick) در نشریه اسلیت (Slate) منتشر شده است که بر اساس متن کامل مصاحبه اخیر ترامپ با مجله تایم، به بررسی اظهارات او درباره ایران، غزه، فدرال رزرو و نظرسنجی‌ها می‌پردازد. تمرکز اصلی بر تناقض‌ها، پاسخ‌های مبهم و ادعاهای مطرح‌شده از سوی رئیس‌جمهور و پیامد احتمالی آنها برای ارزیابی عملکرد سیاسی و تصمیم‌گیری در حوزه‌های حساس است. در ادامه، چکیده این مطلب آمده است.
انتشار متن کامل یک مصاحبه ۷۵ دقیقه‌ای دونالد ترامپ با مجله تایم، تصویری نسبتاً گسترده از نحوه پاسخ‌گویی او به پرسش‌هایی درباره سیاست خارجی، اقتصاد و وضعیت سیاسی آمریکا ارائه کرده است. این گفت‌وگو در شرایطی انجام شده که دولت آمریکا درگیر پیامدهای جنگ با ایران، تحولات غزه و مسائل اقتصادی داخلی است و از همین رو، نحوه توضیح رئیس‌جمهور درباره این موضوعات اهمیت ویژه‌ای پیدا می‌کند.
یکی از نخستین نکات مورد توجه، اشتباه ترامپ در بیان محل برگزاری رقابت‌های Presidents Cup بود. او ابتدا محل مسابقات را شیکاگو و «ماریون» عنوان کرد، سپس میان ماریون و مدینه جابه‌جا شد و به دوره برگزاری مسابقات نیز اشاره‌ای نادرست داشت. چنین خطاهایی به‌تنهایی نمی‌توانند درباره وضعیت شناختی یک فرد نتیجه‌گیری قطعی ایجاد کنند، اما در فضای سیاسی آمریکا، به‌ویژه پس از مناقشات مربوط به سن و عملکرد شناختی رؤسای جمهور، می‌توانند به موضوعی برای بحث عمومی تبدیل شوند.
در موضوع ایران، اظهارات ترامپ درباره طولانی شدن جنگ نیز با وعده‌های اولیه او درباره پایان سریع درگیری فاصله دارد. او اعلام کرد که به جدول زمانی موردنظر خود عمل کرده، اما سپس تصمیم گرفته است دامنه عملیات را افزایش دهد. این توضیح، جزئیات روشنی درباره چرایی تغییر راهبرد ارائه نمی‌کند. همچنین مسئولیت برداشت عمومی از طولانی شدن جنگ تا حدی متوجه رسانه‌ها دانسته شد. این موضع، پرسش‌هایی درباره چگونگی توضیح تصمیم‌های نظامی و تغییر اهداف جنگ برای افکار عمومی ایجاد می‌کند.
در مورد غزه نیز پاسخ رئیس‌جمهور فاقد جزئیات روشن درباره برنامه عملیاتی دولت بود. در حالی که موضوع خلع سلاح حماس و ادامه حملات اسرائیل مطرح شد، پاسخ ترامپ میان مسائل مختلف، از وضعیت اقتصادی آمریکا تا نحوه تصمیم‌گیری در اتاق وضعیت، حرکت کرد و چارچوب مشخصی برای سیاست آینده ارائه نداد. در نتیجه، بخش مهمی از ابهام درباره نحوه برخورد دولت آمریکا با ادامه درگیری پابرجا ماند.
ترامپ همچنین درباره سیاست پولی فدرال رزرو و کاهش محبوبیت خود، توضیحاتی ارائه کرد که عمدتاً تصمیم‌های نهادهای دیگر یا داده‌های نظرسنجی را به انگیزه‌های سیاسی علیه خود مرتبط می‌کرد. او افزایش نرخ بهره را اقدامی با هدف آسیب زدن سیاسی به خود توصیف کرد و اعتبار برخی نظرسنجی‌ها را زیر سؤال برد. این اظهارات بخشی از الگوی گسترده‌تر اختلاف او با نهادها و داده‌هایی است که ارزیابی نامطلوبی از عملکرد دولت ارائه می‌کنند.
در بخش دیگری از مصاحبه، ترامپ هنگام مقایسه جنگ ایران با جنگ ویتنام، از جان اف. کندی و لیندون جانسون نام برد و به‌گونه‌ای سخن گفت که گویی امکان پرسیدن درباره مدت جنگ از آنها وجود دارد، در حالی که هر دو رئیس‌جمهور دهه‌ها پیش درگذشته‌اند. این بخش نیز به یکی از نمونه‌های برجسته خطاهای مطرح‌شده در تحلیل مصاحبه تبدیل شد.
مجموع این موارد، بیش از آنکه به‌تنهایی امکان نتیجه‌گیری درباره وضعیت پزشکی یا روان‌شناختی رئیس‌جمهور را فراهم کند، نشان‌دهنده وجود ابهام، تناقض و پاسخ‌های غیرمستقیم در بخش‌هایی از یک گفت‌وگوی مهم سیاسی است. اهمیت موضوع از آنجا ناشی می‌شود که این اظهارات مربوط به فردی است که درباره مسائل نظامی، سیاست خارجی و تصمیم‌های اقتصادی آمریکا اختیار گسترده‌ای دارد. بنابراین، پرسش اصلی نه تشخیص وضعیت شخصی ترامپ، بلکه میزان شفافیت، انسجام و قابلیت توضیح تصمیم‌های دولت در حوزه‌هایی است که مستقیماً با منافع و امنیت آمریکا و دیگر کشورها ارتباط دارند./ منبع