ائتلاف ترامپ در روز رأی‌گیری؛ ریزش پایگاه رأی جمهوری‌خواهان
جنگ ایران، فشار اقتصادی و نارضایتی رأی‌دهندگان لاتین‌تبار و جوانان، انسجام ائتلاف انتخاباتی ترامپ را با چالش مواجه کرده است.
نظرسنجی جدید پولیتیکو نشان می‌دهد حدود یک‌دهم رأی‌دهندگان ترامپ در انتخابات ۲۰۲۴ قصد دارند در انتخابات میان‌دوره‌ای به دموکرات‌ها رأی دهند؛ نشانه‌ای از تضعیف ائتلافی که بازگشت او به کاخ سفید را ممکن کرد.
در روزی که آمریکایی‌ها برای انتخاب نمایندگان کنگره و تعیین موازنه قدرت در واشنگتن پای صندوق‌های رأی می‌روند، جمهوری‌خواهان با مسئله‌ای فراتر از رقابت معمول انتخاباتی مواجه‌اند: ائتلافی که دونالد ترامپ را در سال ۲۰۲۴ به پیروزی رساند، دیگر انسجام گذشته را ندارد. نتایج نظرسنجی جدید پولیتیکو و مؤسسه PF Global نشان می‌دهد بخشی از رأی‌دهندگان لاتین‌تبار، جوانان و گروه‌های اقتصادی آسیب‌پذیر که در انتخابات گذشته به ترامپ رأی داده بودند، اکنون از حزب جمهوری‌خواه فاصله گرفته‌اند.
بر اساس این نظرسنجی، ۹.۵ درصد از کسانی که در انتخابات ۲۰۲۴ به ترامپ رأی داده بودند، قصد دارند در انتخابات میان‌دوره‌ای به نامزدهای دموکرات رأی دهند؛ در مقابل، تنها ۲.۴ درصد از رأی‌دهندگان کامالا هریس گفته‌اند که به جمهوری‌خواهان رأی خواهند داد. این عدم تقارن، نشانه‌ای از فرسایش پایگاه انتخاباتی ترامپ است؛ به‌ویژه آنکه بخشی از حامیان سابق او نه‌تنها از سیاست‌های دولت ناراضی شده‌اند، بلکه انگیزه کمتری برای مشارکت در انتخابات دارند.
دو گروه لاتین‌تبار و جوانان، از مهم‌ترین کانون‌های این تغییر هستند. سهم رأی‌دهندگان لاتین‌تبار حامی ترامپ که خود را جمهوری‌خواه ماگا معرفی می‌کنند، از ۵۶ درصد در پایان سال گذشته به ۳۷ درصد در اکتبر ۲۰۲۶ کاهش یافته است. در میان رأی‌دهندگان جوان ۲۰ تا ۲۹ ساله حامی ترامپ نیز میزان اطمینان از مشارکت در انتخابات از ۵۰ به ۳۸ درصد رسیده است. این روند برای جمهوری‌خواهان اهمیت ویژه‌ای دارد؛ زیرا دستاورد انتخاباتی ترامپ در سال ۲۰۲۴ تا حد زیادی به گسترش حمایت در میان گروه‌هایی وابسته بود که پیش‌تر پایگاه سنتی دموکرات‌ها محسوب می‌شدند.
در شکل‌گیری این وضعیت، دو عامل بیش از سایر مسائل برجسته شده‌اند: جنگ ایران و نارضایتی اقتصادی. ادامه جنگ، بخشی از رأی‌دهندگان جوان جمهوری‌خواه را با این پرسش مواجه کرده که چرا ترامپ از وعده فاصله گرفتن از جنگ‌های خارجی عبور کرده است. هم‌زمان، تورم، هزینه‌های زندگی و نارضایتی از وضعیت اقتصادی، به‌ویژه در میان رأی‌دهندگان طبقه کارگر، انتظاراتی را که از دولت جدید وجود داشت برآورده نکرده است. در میان رأی‌دهندگان لاتین‌تبار نیز تشدید سیاست‌های اخراج مهاجران و عملکرد سخت‌گیرانه اداره مهاجرت آمریکا، به عاملی برای فاصله گرفتن بخشی از حامیان سابق ترامپ تبدیل شده است.
این تحولات جمهوری‌خواهان را به‌ویژه در حوزه انتخاباتی جنوب تگزاس و برخی رقابت‌های حساس فلوریدا نگران کرده است. تلاش‌های فشرده رهبران حزب برای جلب دوباره رأی‌دهندگان لاتین‌تبار و افزایش مشارکت پایگاه سنتی جمهوری‌خواهان نیز نشان می‌دهد نگرانی از کاهش حمایت انتخاباتی به سطحی جدی رسیده است.
با این حال، فرسایش ائتلاف ترامپ را نباید به معنای تثبیت یک برتری پایدار برای دموکرات‌ها دانست. حتی برخی استراتژیست‌های این حزب نیز اذعان دارند که نارضایتی از دولت ترامپ لزوماً به معنای شکل‌گیری یک پیام سیاسی منسجم و جذاب از سوی دموکرات‌ها نیست. بنابراین، انتخابات ۳ نوامبر علاوه بر سنجش میزان حمایت از دولت ترامپ، آزمونی برای توانایی هر دو حزب در تبدیل نارضایتی عمومی به مشارکت و رأی انتخاباتی خواهد بود.
اهمیت راهبردی این انتخابات در نهایت به یک پرسش بازمی‌گردد: آیا پیروزی ترامپ در سال ۲۰۲۴ حاصل شکل‌گیری یک ائتلاف سیاسی پایدار بود یا محصول هم‌زمانی نارضایتی از دولت دموکرات‌ها، وعده‌های اقتصادی و شعارهای پوپولیستی؟ نتایج صندوق‌های رأی می‌تواند نخستین پاسخ جدی به این پرسش باشد.