هیئت عازم به آمریكا در خواب و خیال سلام و احوالپرسی با ترامپ
به گزارش اطلس دیپلماسی، یادداشتی با عنوان «هیئت عازم به آمریكا در خواب و خیال سلام و احوالپرسی با ترامپ» نوشته کاملیا انتخابی‌فرد در ایندیپندنت (Independent) منتشر شده است؛ این یادداشت، به چالش‌های هیئت جمهوری اسلامی ایران در نشست مجمع عمومی سازمان ملل و پیامدهای فعال‌شدن مکانیسم ماشه و بازگشت تحریم‌های گسترده سازمان ملل علیه ایران می‌پردازد و بی‌اعتباری و انزوای نظام در جامعه بین‌المللی را برجسته می‌کند. در ادامه، چکیده این یادداشت آمده است.
نشست سالانه مجمع عمومی سازمان ملل، فرصتی برای کشورهاست تا سیاست خارجی خود را تبیین کرده، جایگاه بین‌المللی خود را تثبیت کنند و با دیگر رهبران جهان تعامل داشته باشند. برای ایران اما، به‌دلیل ساختار و سیاست‌های جمهوری اسلامی، این رویداد رنگ و بویی متفاوت دارد. جمهوری اسلامی از زمان تأسیس تاکنون، همواره درگیر مناقشات طولانی‌مدت با جهان و مردم ایران بوده و هیئت‌های اعزامی آن به سازمان ملل با همان مواضع ثابت و جناحی حضور یافته‌اند.
امسال، فضای نشست برای ایران نسبت به گذشته تفاوت دارد. این تفاوت ناشی از قرارگرفتن کشور در آستانه فعال‌شدن «مکانیسم ماشه» یا بازگشت تحریم‌های معوق‌شده شورای امنیت سازمان ملل طبق قطع‌نامه ۲۲۳۱ است. این تحریم‌ها که حدود 10 سال پیش و در قالب برجام تعلیق شده بودند، پس از عدم تحقق اهداف توافق، اکنون در آستانه بازگشت کامل قرار دارند. طی این سال‌ها، نه مشکلات هسته‌ای و دیپلماتیک با جهان حل شد و نه مسائل داخلی و اختلافات با مردم. اکنون ایران در شرایطی به نیویورک می‌رود که از دید بین‌المللی اعتبار خود را از دست داده و از نظر داخلی با بحران مشروعیت مواجه است.
فعال‌شدن مکانیسم ماشه به‌معنای آن است که اجرای این تحریم‌ها برای همه ۱۹۳ کشور عضو سازمان ملل الزامی می‌شود. حتی کشورهایی نظیر چین و روسیه که پیش‌تر تحریم‌های یک‌جانبه آمریکا را نادیده می‌گرفتند و روابط اقتصادی خود با ایران را ادامه می‌دادند، در صورت بی‌اعتنایی به این تحریم‌ها با مجازات‌های قانونی مواجه خواهند شد.
تأثیرات اقتصادی این تصمیم از پیش نمایان شده است. واکنش شدید بازار بورس و ارز در کشور حاکی از آن است که اجرایی‌شدن این تحریم‌ها رکود اقتصادی عمیقی به‌همراه خواهد داشت. قطع ارتباط ایران با نظام بانکی جهانی و شبکه سوییفت، توقف مبادلات مالی بازرگانان، تعطیلی کارخانه‌ها و کاهش صادرات نفت از پیامدهای احتمالی این روند است. همچنین افزایش شدید قیمت مواد غذایی و کاهش بیشتر ارزش ریال پیش‌بینی می‌شود.
در این شرایط، آمریکا دیگر تنها طرف مقابل ایران نیست؛ جامعه بین‌المللی با تأکید بر شفافیت و مسئولیت‌پذیری، پیگیر اجرای کامل این تحریم‌هاست. غرب با استفاده از ابزارهای قانونی، به‌دنبال اعمال فشار حداکثری است؛ اقدامی که از نظر ابعاد و تأثیرات، فراتر از عملیات نظامی علیه تأسیسات هسته‌ای ایران ارزیابی می‌شود.
در آستانه سفر رئیس‌جمهور ایران به نیویورک، برخی نظریه‌پردازان داخلی پیشنهاد دیدار با دونالد ترامپ را مطرح کرده‌اند و معتقدند این اقدام می‌تواند زمان اجرای تحریم‌ها را به تعویق بیندازد. استدلال آنها این است که با تمدید 6ماهه مهلت قطع‌نامه، فرصت بهبود اوضاع داخلی فراهم خواهد شد. این رویکرد به گذشته‌ای برمی‌گردد که ایران امید داشت از طریق مذاکره با ترامپ، فشار غرب را کاهش دهد، اما نتیجه آن بمباران برخی مراکز هسته‌ای و تشدید فشارها بود.
با این حال، نشانه‌ها حاکی از آن است که هیئت ایرانی سفر خود به نیویورک را در حالی ترک خواهد کرد که علاوه‌بر تحریم‌های بازگشته سازمان ملل، با انزوای شدیدتر در عرصه بین‌المللی روبه‌رو خواهد بود./ منبع
