درسهای برگرفته از توافق صلح غزه ترامپ
به گزارش اطلس دیپلماسی، مقالهای با عنوان «درسهای برگرفته از توافق صلح غزه ترامپ» به قلم هیئت تحریریه وال استریت ژورنال (Wall Street Journal) منتشر شده است. این مقاله بر اهمیت توافق صلحی تأکید دارد که بین اسرائیل و حماس در غزه حاصل شده و آن را فرصتی تازه برای منطقه غرب آسیا و نقطه عطفی در سیاست خارجی دونالد ترامپ میداند. نویسندگان به بررسی اینکه این توافق چگونه و با چه راهبردهایی پس از دوسال درگیری بهدست آمده است، میپردازند. در ادامه، چکیده مطلب آمده است.
توافق مرحله اول، مشروط به عدم نقض آن توسط حماس تا دوشنبه، منجر به آزادی تمام ۲۰ گروگان زنده اسرائیلی در غزه ظرف ۷۲ ساعت پس از عقبنشینی محدود نیروهای اسرائیلی میشود و با توقف درگیریها و افزایش کمکهای انسانی به غیرنظامیان، افقی جدید باز میکند. نکته مهم این است که حماس از برترین اهرمهای فشار خود (گروگانها) گذشت اما اسرائیل همچنان حضور نظامی در بیش از نیمی از غزه، از جمله در مرز با مصر برای جلوگیری از قاچاق تسلیحات را حفظ میکند. اسرائیل همچنین برخلاف خواسته حماس، همه زندانیان را آزاد نمیکند اما ۲۵۰ زندانی محکوم به حبس ابد و ۱۷۰۰ غزهای بازداشتشده در جنگ را آزاد خواهد کرد که این مسئله نگرانی از احتمال تهدید مجدد امنیت را بهدنبال دارد. آینده این توافق به توان اسرائیل برای اجرای فازهای بعدی و موفقیت نیروهای منطقهای تحت رهبری کشورهای حاشیه خلیج فارس در خلع سلاح حماس بستگی دارد. در نهایت، حماس با پذیرفتن این شرایط عملاً شکست خود را اعتراف کرده اما امیدوار است فرصت تجدید قوا داشته باشد.
موفقیت این توافق را باید مرهون فشار ترامپ بر بنیامین نتانیاهو و حماس دانست. حمایت مستمر ترامپ از اسرائیل و اعتمادی که میان آنها شکل گرفت، نتیجهای فراتر از فشارها و تهدیدهای جو بایدن بود. ترامپ توانست نگرانیهای نتانیاهو در مورد حکومت پس از جنگ در غزه را پشت سر بگذارد، در حالی که بایدن به گونهای رفتار کرد که اسرائیل را در محدودیت عمل برای سرکوب حماس قرار میداد. نتانیاهو نیز شایسته تقدیر است که در برابر فشارهای داخلی و بینالمللی برای پایان سریعتر و ضعیفتر جنگ مقاومت کرد و اسرائیل را به موقعیتی از برتری نظامی رساند که حماس را بدون حمایت و متحدان نیابتی، بهویژه ایران، رها کرد.
سه درس اصلی از روش ترامپ در سیاست خارجیاش در غرب آسیا مطرح شده است: ضرورت فشار مستمر آمریکا بر حماس نه اسرائیل، اهمیت فشار نظامی قوی اسرائیل بهعنوان کلید موفقیت، و لزوم احساس فشار متحدان منطقهای حماس مثل قطر، ترکیه و مصر. این کشورها با همراهی آمریکا، بهویژه پس از عملیات ۹ سپتامبر اسرائیل علیه رهبران حماس در دوحه، برای وادار ساختن حماس به توافق نقش داشتند. بدین ترتیب، سیاست ترامپ برخلاف رویکردهای اوباما-بایدن، بر حمایت بدون قید و شرط از اسرائیل و فشار بر دشمنان منطقهای بهویژه ایران متمرکز بود. توافق همچنین زمینه احتمال گسترش پیمان ابراهیم میان اسرائیل و کشورهای عرب منطقه را فراهم میآورد./ منبع