چرا حزبالله هنوز بزرگترین خطر برای شهروندان آمریکایی است؟
به گزارش اطلس دیپلماسی، یادداشتی با عنوان «چرا حزبالله هنوز بزرگترین خطر برای شهروندان آمریکایی است؟» نوشته کریس سوکر (Chris Swecker) و منتشرشده در فاکسنیوز (Fox News)، به بررسی تهدیدات امنیتی ناشی از حضور و فعالیتهای نظامی حزبالله در خاک آمریکا میپردازد. این یادداشت استدلال میکند که اگرچه قدرت نظامی ایران تضعیف شده، اما خطر فعالیت سلولهای خفته و حملات نیروهای متحد آن، بهویژه از سوی حزبالله، بیش از هر زمان دیگری امنیت ملی ایالات متحده را تهدید میکند. در ادامه، گزیده این مطلب را میخوانید.
با تضعیف زیرساختهای هستهای و موشکی ایران در پی اقدامات قاطع ارتش آمریکا و دولت پیشین ایالات متحده، جهان اکنون امنتر به نظر میرسد. این روند، پس از حمله ناگهانی گروههای وابسته به ایران به غیرنظامیان اسرائیلی در ۷ اکتبر آغاز شد؛ حملهای که با پاسخ سخت اسرائیل همراه بود و در ۲۱ ماه گذشته، قدرت نظامی ایران را در ابعاد مختلف تضعیف و ساختار فرماندهی آن را مختل کرد. این اقدامات باعث کاهش توانمندیهای متعارف نظامی ایران شدهاند، اما همزمان احتمال افزایش حملات شبهنظامیان علیه شهروندان آمریکایی در سطح جهانی را بالا بردهاند.
در رأس این تهدیدها، گروه حزبالله لبنان قرار دارد. این گروه از اواخر دهه ۱۹۷۰ حضوری مستمر در ایالات متحده داشته است، عمدتاً با هدف تأمین مالی عملیاتهای خود. اگرچه فعالیتهای آنها در خاک آمریکا اغلب به صورت سلولهای خفته و غیرعملیاتی بوده، اما قابلیت تبدیل سریع این هستهها به واحدهای عملیاتی خشن و نظامی همواره وجود داشته است.
یکی از نمونههای بارز حضور عملیاتی حزبالله در آمریکا، مربوط به پروندهای در شهر شارلوت در ایالت کارولینای شمالی در اواخر دهه ۱۹۹۰ و اوایل دهه ۲۰۰۰ بود. این پرونده که بیش از چهار سال مورد تحقیق قرار گرفت، شبکهای از فعالیتهای مجرمانه از جمله تقلب، پولشویی، کلاهبرداری بانکی، جعل اسناد، فرار مالیاتی و حمایت مادی از سازمان شبهنظامی را افشا کرد. این سلول موفق شده بود حدود هشت میلیون دلار از طریق بیش از پانصد حساب بانکی جمعآوری و به خارج از کشور منتقل کند. محمد یوسف حمود، رهبر این سلول، به ۱۵۵ سال زندان فدرال محکوم شد. برادرش و ۲۴ نفر دیگر نیز در این پرونده تحت پیگرد قضایی قرار گرفتند. پس از آن، موارد مشابهی از حضور حزبالله در نقاط مختلف آمریکا کشف شد.
در تائید تهدید مستمر حزبالله علیه منافع آمریکا، میتوان به سلسلهای از حملات مرگبار اشاره کرد. در آوریل ۱۹۸۳، یک کامیون بمبگذاریشده به سفارت آمریکا در بیروت حمله کرد و ۶۳ نفر کشته شدند که ۱۷ تن از آنان آمریکایی بودند، از جمله مقامهای ارشد اطلاعاتی. ۶ ماه بعد، در ماه اکتبر همان سال، ۲۴۱ نیروی تفنگدار دریایی آمریکا در بیروت کشته شدند. در سال ۱۹۹۶، در جریان انفجار برجهای الخبر در عربستان، نوزده نیروی هوایی آمریکا جان باختند. یک دادگاه آمریکایی، دولت ایران را مسئول این حمله دانست و به پرداخت ۲۵۴ میلیون دلار غرامت به قربانیان حکم داد.
در حادثه دیگری در ژوئن ۱۹۸۵، پرواز TWA ۸۴۷ ربوده شد و در جریان آن، یکی از غواصان نیروی دریایی آمریکا به قتل رسید. همچنین رئیس ایستگاه سیا، ویلیام باکلی، ربوده و پس از چهارده ماه شکنجه، جسدش پیدا شد. در جریان حضور نظامی آمریکا در عراق و افغانستان، ایران و حزبالله با تأمین بمبهای کنار جادهای باعث مرگ بیش از ۶۰۰ نیروی آمریکایی شدند. در ژانویه ۲۰۲۴، حمله پهپادی حزبالله به پایگاه آمریکایی در اردن موجب کشتهشدن سه نفر و زخمیشدن بیش از چهل تن دیگر شد. علاوه بر این، در سال ۲۰۱۷ دو عضو حزبالله در نیویورک به دلیل شناسایی اهداف احتمالی بازداشت شدند.
مطالعهای در ژوئن ۲۰۲۲ توسط برنامه افراطگرایی دانشگاه جورج واشنگتن نشان داد که حداقل ۱۲۸ نمونه مستند از فعالیتهای حزبالله در ایالات متحده وجود دارد. این فعالیتها اغلب بهصورت هستههای کوچک و متمرکز است که در تعامل با شبکههای مجرمانه فعالیت میکنند و در نقاط مختلف کشور پراکندهاند.
در این میان، انتقاداتی به سیاستگذاریهای امنیتی دولت وقت آمریکا وارد شده است. تمرکز دستگاههای امنیتی فدرال، بهویژه افبیآی، بر تهدیدهایی مانند گروههای نژادپرست سفیدپوست موجب انحراف منابع از اولویتهای اصلی در حوزه مبارزه با تروریسم شده است. این وضعیت باعث شده که جامعه اطلاعاتی آمریکا در مقابله با تهدید واقعی حزبالله و دیگر بازیگران شبهنظامی در موضعی انفعالی قرار گیرد و عملاً از تهدیدات پیشبرنامهریزیشده عقب بماند.
سیاستهای مرزی دولت نیز عاملی مهم در گسترش این تهدیدات تلقی میشود. گزارشهایی از ورود بیش از هزار و ۲۷۰ تبعه ایرانی به خاک آمریکا بدون بررسی و نظارت دقیق منتشر شده است. همچنین، آمار بیش از دو میلیون «ورود ثبتنشده» در دوره اخیر نگرانیها درباره نفوذ سلولهای شبهنظامی به درون کشور را افزایش داده است.
در شرایطی که توان نظامی رسمی ایران کاهش یافته، حزبالله به روشهای اصلی و سنتی خود یعنی حملات نظامی، شناسایی اهداف و عملیاتهای نیابتی بازخواهد گشت. دیگر گروههای شبهنظامی نیز احتمالاً همین مسیر را دنبال خواهند کرد. در این وضعیت، نهادهای اطلاعاتی، امنیتی و مجری قانون باید با حداکثر ظرفیت برای مقابله با این تهدید فعال شوند. مقابله با اقدامات نظامی داخلی در دوره پس از دولت فعلی، به یکی از جدیترین چالشهای امنیت ملی آمریکا از زمان حملات تاریخ یازده سپتامبر تبدیل شده است و هیچ منبعی نباید از این مأموریت حیاتی دریغ شود./ منبع