نقشه راهی به سوی هیچ؛ چرا اسرائیل از کنترل غزه دست نمیکشد؟
حفظ وضع موجود در غزه، به اسرائیل امکان کنترل سرزمینی و آزادی عمل نظامی میدهد، بیآنکه زیر بار مسئولیت بازسازی و آوارگان برود.
به گزارش اطلس دیپلماسی، مقالهای با عنوان «نقشه راهی به سوی هیچ؛ چرا اسرائیل از کنترل غزه دست نمیکشد؟» به قلم محمد شحاده (Muhammad Shehada) در نیو عرب (The New Arab) منتشر شده است. این مقاله تحلیل میکند که چرا موافقت حماس با طرحهای بینالمللی خلع سلاح، با مخالفت کابینه نتانیاهو روبهرو شده و اسرائیل چگونه از استمرار ویرانی در غزه سود میبرد. در ادامه، چکیده مطلب آمده است.
موافقت ناگهانی حماس در اواخر ماه جولای با خلع سلاح همزمان با عقبنشینی ارتش اسرائیل از غزه، تلآویو را غافلگیر کرد. دولت بنیامین نتانیاهو پذیرش «نقشه راه هیئت صلح» از سوی گروههای فلسطینی را یک «۷ اکتبر دیپلماتیک» نامید. ماهها بود که اسرائیل خلع سلاح را تنها پیششرط توقف حملات و نقض آتشبس اکتبر ۲۰۲۵ میدانست، اما بهمحض موافقت حماس و هفت گروه دیگر با این شرط، کابینه نتانیاهو دچار هراس شد. او این طرح را رسماً رد کرد و ارتش نیز بمباران غزه را تشدید کرد.
ریشه مخالفت نتانیاهو این است که هرگونه پیشرفت سیاسی در غزه، ائتلاف راستگرای افراطی او را تهدید میکند؛ ائتلافی که وعده پاکسازی قومی و بازسازی شهرکهای یهودینشین را به پایگاه رأی خود داده است. حتی اگر حماس بدون عقبنشینی اسرائیل خلع سلاح شود، نقشه راه باز هم برای تلآویو غیرقابلقبول است، زیرا کنترل اسرائیل بر غزه را محدود میکند. طبق این طرح، «کمیته ملی اداره غزه» (NCAG) همراه با یک «نیروی تثبیتکننده بینالمللی» (ISF) باید برای جمعآوری سلاحها وارد غزه شوند. مقاماتی چون بتسلئیل اسموتریچ حضور نیروهای چندملیتی را خطری میدانند که آزادی عمل نظامی اسرائیل را سلب میکند.
علاوه بر این، نقشه راه اسرائیل را ملزم میکند تا تعهدات مرحله اول طرح ۲۰ مادهای آتشبس ترامپ را اجرا کند. این تعهدات شامل ورود روزانه دستکم ۶۰۰ کامیون کمک بشردوستانه، ۶۰ هزار واحد مسکونی موقت، ۲۰۰ هزار چادر و بازسازی زیرساختهای حیاتی مانند برق، آب، جادهها و بیمارستانهاست. اجرای این تدابیر با سیاست نانوشته اسرائیل برای «ویران نگهداشتن غزه برای نسلهای آینده» در تضاد است. از نگاه تلآویو، حتی حداقل اقدامات بشردوستانهای که غزه را قابلسکونت کند، یک تهدید موجودیتی است؛ چراکه هدف جنگِ ۱۴۰ میلیارد دلاری اسرائیل، تبدیل این منطقه به یک ویرانه غیرقابلزیست برای کوچاندن ساکنان آن بوده است.
یک مقام ارشد پیشین اسرائیلی تأکید میکند که نتانیاهو بنبست کنونی را به هرگونه تغییر بزرگ ترجیح میدهد، زیرا اسرائیل در حال حاضر کنترل ۷۰ درصد از خاک تخلیهشده غزه را در دست دارد، بدون آنکه هزینه تغذیه و اسکان آوارگان را بپردازد. مقامات کشورهای میانجی نیز معتقدند که این وضع موجود برای اسرائیل ایدهآل است و دستکم تا پیش از انتخابات ماه اکتبر تغییری در آن رخ نخواهد داد. در این میان، رهبران اپوزیسیون مانند نفتالی بنت و آویگدور لیبرمن نیز با وجود ظاهر میانهروتر، تفاوت چندانی با وزرای افراطی کابینه ندارند و تغییر دولت نیز لزوماً به معنای تغییر راهبرد کلان اسرائیل در غزه نخواهد بود./ منبع
