چرا ایران نباید هیچ‌گونه غنی‌سازی اورانیوم داشته باشد

دولت ترامپ به‌درستی به این اجماع رسیده که باید از غنی‌سازی اورانیوم توسط ایران در خاک این کشور به‌طور دائم جلوگیری شود. هرگونه انعطاف در این موضع، مانند راه‌حل‌های «خلاقانه» که به ایران اجازه غنی‌سازی بدهد، خطرناک است و می‌تواند به دستیابی رژیم اسلامی به بمب هسته‌ای منجر شود. حتی برنامه غیرنظامی غنی‌سازی با اورانیوم غنی‌شده پایین (۳ تا ۵ درصد) برای سوخت راکتور، خطرناک است. زیرا تخصص و مواد شکافت‌پذیر ایجاد می‌کند و زمان «گریز هسته‌ای» (دوره لازم برای تولید اورانیوم با غنای تسلیحاتی بالای ۹۰ درصد) را به‌شدت کاهش می‌دهد.

سابقه تکثیر هسته‌ای نشان می‌دهد برنامه‌های غیرنظامی اغلب پوششی برای اهداف نظامی بوده‌اند. با توجه به تصمیم‌گیری غیرشفاف ایران، حمایت مداوم از تروریسم، تعهد به نابودی اسرائیل و فعالیت‌های مخفیانه گذشته، سپردن چرخه کامل سوخت هسته‌ای به این کشور ریسک غیرقابل قبولی است. فناوری غنی‌سازی به دلیل ماهیت دوگانه، به‌راحتی می‌تواند از تولید سوخت به تولید مواد تسلیحاتی تغییر کند. این خطر با ماهیت رژیم ایران، که شعارهای «مرگ بر آمریکا» و «مرگ بر اسرائیل» را سر می‌دهد، تشدید می‌شود. این شعارها صرفاً سیاسی نیستند، بلکه بازتاب ایدئولوژی‌ای هستند که در حمایت از گروه‌های نیابتی مانند حزب‌الله، شبه‌نظامیان شیعه در عراق و حوثی‌ها در یمن نمود یافته و منطقه را بی‌ثبات می‌کند.

اظهارات رهبر ایران مبنی بر لزوم حذف اسرائیل و اخراج آمریکا از منطقه، چشم‌انداز هژمونی منطقه‌ای را نشان می‌دهد. تصور این جاه‌طلبی با پشتوانه زرادخانه هسته‌ای یا توانایی تولید سریع آن، به‌ویژه در منطقه‌ای که قلب تولید سوخت فسیلی جهان است، نگران‌کننده است. منافع استراتژیک آمریکا و ثبات اقتصاد جهانی ایجاب می‌کند که خاورمیانه از تهدید یک ایران هسته‌ای در امان باشد.

اجازه غنی‌سازی به ایران، خطر تکثیر هسته‌ای منطقه‌ای را نیز به دنبال دارد. اگر تهران این امتیاز را کسب کند، کشورهای دیگر مانند عربستان سعودی، مصر، ترکیه و امارات متحده عربی نیز به دنبال توانایی‌های مشابه خواهند رفت، که به یک مسابقه تسلیحاتی هسته‌ای یا افزایش احتمال درگیری‌های تصادفی منجر می‌شود. حضور گروه‌های تروریستی مانند داعش، القاعده، حماس و حزب‌الله در منطقه، این خطر را تشدید می‌کند، زیرا یک ایران هسته‌ای ممکن است از این گروه‌ها حمایت بیشتری کند یا مواد هسته‌ای به دست آن‌ها بیفتد، که تهدیدی مستقیم برای آمریکا ایجاد می‌کند.

به همین دلایل، دونالد ترامپ، نماینده‌اش استیو ویتکاف و وزیرش مارکو روبیو در رد کامل ظرفیت غنی‌سازی ایران محق‌اند. این هدف نیازمند تخریب کامل، قابل راستی‌آزمایی و غیرقابل بازگشت زیرساخت‌های غنی‌سازی، از جمله تأسیسات مخفی فوردو و نطنز، مراکز تولید سانتریفیوژ و توقف تحقیقات دوگانه است. هر توافق دیپلماتیک باید «بندهای غروب» را که تهدید را به تعویق می‌اندازند، رد کند؛ تنها غروب قابل قبول، پایان رژیم است.

خنثی‌سازی تهدید هسته‌ای باید بخشی از استراتژی جامع‌تر باشد که برنامه موشک‌های بالستیک، حمایت از تروریسم و تلاش‌های ایران برای بی‌ثباتی منطقه را هدف قرار دهد. درس از مذاکرات گذشته این است که نباید به رژیم اجازه دسترسی به منابع مالی از طریق رفع تحریم‌ها یا آزادسازی دارایی‌ها داده شود، زیرا این منابع به فعالیت‌های مخرب اختصاص می‌یابد. همچنین، سیاست قاطع باید از آرمان‌های مردم ایران برای آزادی، فرصت اقتصادی و روابط صلح‌آمیز حمایت کند. استراتژی که تهدیدات رژیم را خنثی کرده و از مردم ایران با کمپین حمایت حداکثری پشتیبانی کند، پایدارترین راه برای خاورمیانه‌ای امن‌تر است. /منبع