چرا جنگ غزه پایانی ندارد
به گزارش اطلس دیپلماسی، یادداشتی با عنوان «چرا جنگ غزه پایانی ندارد» نوشته ست کانتی (Seth Cantey) و منتشرشده در فارن پالیسی این فوکس (Foreign Policy In Focus)، به بررسی سیاستهای راهبردی اسرائیل در تداوم جنگ غزه میپردازد. این یادداشت با نگاهی به شواهد میدانی، دادههای جمعیتی و اظهارات رسمی، به این جمعبندی میرسد که هدف اصلی این جنگ، اجرای پاکسازی قومی و حذف جمعیت فلسطینی از نوار غزه است. در ادامه، چکیده این یادداشت آمده است.
اسرائیل در جریان جنگ غزه با سقوط شدید جایگاه بینالمللی مواجه شده، اما این کاهش اعتبار، بهرغم تصاویری از گرسنگی، تخریب بیمارستانها و حمله به چادرهای پناهجویان، باعث توقف جنگ نشده است. بیشتر افراد بر این باور هستند که هدف واقعی جنگ از ابتدا نابودی حماس یا آزادسازی گروگانها نبوده، بلکه برنامهریزی راهبردی برای پاکسازی قومی فلسطینیان از نوار غزه بوده است.
در نخستین هفته جنگ، ۶ هزار بمب بر غزه فرود آمد. در همان ماه نخست، یادداشت اطلاعاتی فاش شد که جابهجایی جمعیتی فلسطینیان را «دارای مزایای راهبردی بلندمدت» ارزیابی میکرد. شدت تخریبها، ممانعت از ورود کمکهای بشردوستانه، حمله به زیرساختهای پزشکی و پذیرش هزینههای حیثیتی گسترده توسط دولت اسرائیل، در این چارچوب قابل فهم است.
تقریبا همه مدارس، بیمارستانها، دانشگاهها، مساجد، اماکن تاریخی و حتی گورستانهای غزه هدف قرار گرفتهاند. بیشتر کشتهشدگان، زنان و کودکان بودهاند. برخلاف روند تاریخی پاکسازیهای قومی که اغلب در خفا انجام میشوند، در هفتههای اخیر این سیاست در داخل اسرائیل علنی شده است. مقامهایی از جمله وزیر میراث و وزیر دارایی اسرائیل بهصراحت از نابودی کامل غزه و تعلق آن به خاک اسرائیل سخن گفتهاند. نظرسنجی رسانهای نیز نشان از حمایت عمومی از بازسازی شهرکهای یهودی در غزه دارد.
سوال مهم این است که چرا غزه تا این حد برای اسرائیل اهمیت دارد؟ پاسخ در ماهیت هویتی و جمعیتی دولت اسرائیل نهفته است. این دولت، خود را یهودی تعریف کرده و اولویتهای حقوقی و سیاسی را به یهودیان میدهد. از اینرو، ترکیب جمعیتی برای آن اهمیت دارد. بر اساس تحلیلهای جمعیتشناسان اسرائیلی، تا سال ۲۰۲۲، یهودیان کمتر از ۴۷ درصد ساکنان سرزمین میان رود اردن و دریای مدیترانه را تشکیل میدادند. همین موضوع سبب شده تا برخی مقامات بهصراحت از ضرورت قتل فلسطینیان سخن بگویند.
نابرابریهای گسترده در نظام حقوقی و سیاسی اسرائیل بین یهودیان و فلسطینیان، در مناطق اشغالی و حتی در داخل مرزهای رسمی، تداوم دارد. در کرانه باختری، شهرکنشینان تحت قوانین مدنی زندگی میکنند و در صورت ارتکاب جرم علیه فلسطینیان، در ۹۴ درصد موارد محاکمه نمیشوند. فلسطینیان اما تحت قوانین نظامی با نرخ محکومیت ۹۵ درصد قرار دارند.
این ساختار تبعیضآمیز برای اسرائیل چالشی نابرابر است. اما در صورتی که جمعیت فلسطینی حذف شود، روایت برابری و دموکراسی لیبرال آسانتر قابل ارائه است. به باور بیشتر افراد، صرفنظر از اینکه چه عواملی (از جمله واقعه ۷ اکتبر، منافع جناح راست افراطی، یا بازیهای سیاسی نخستوزیر اسرائیل) این سیاست را آغاز کردند، آنچه امروز جاری است، یک برنامه ساختاری برای پاکسازی قومی است.
با وجود این، نشانههایی از افزایش فشار بینالمللی دیده میشود. برخی مقامات پیشین اسرائیل اقدامات دولت را محکوم کردهاند. صدها مقام امنیتی سابق اسرائیل خواستار مداخله آمریکا شدهاند. کشورهای غربی، از جمله فرانسه، انگلیس و کانادا، در مسیر بهرسمیتشناختن کشور فلسطین قدم گذاشتهاند. فلسطینیان نیز نقش کلیدی در مستندسازی جنایات ایفا کردهاند.
اگر فشارها ادامه یابد، امکان توقف جنگ و حفظ هویت فلسطینی غزه وجود دارد. در غیر این صورت، خطر تخلیه کامل نوار غزه و تقلیل مسئله فلسطین به کرانه باختری کاملا جدی است. همین هدف، تداوم جنگ را توجیه میکند./ منبع
