رئیس کمانرژی بر صندلی قدرت
ترامپ همچنان مناقشه انتخابات ۲۰۲۰ را به محور اصلی روایت سیاسی خود تبدیل کرده است.
به گزارش اطلس دیپلماسی، یادداشتی با عنوان «رئیس کمانرژی بر صندلی قدرت» نوشته مورین داود (Maureen Dowd) در نیویورک تایمز (New York Times)، به بررسی تمرکز مداوم دونالد ترامپ بر ادعای تقلب در انتخابات ۲۰۲۰ و واکنش سرد جمهوریخواهان به این رویکرد میپردازد و آن را نشانهای از تداوم شکاف درونحزبی و فرسایش اثرگذاری سیاسی این روایت ارزیابی میکند. در ادامه، چکیده این مطلب آمده است.
ادعای تقلب در انتخابات ۲۰۲۰ همچنان یکی از محورهای اصلی کنش سیاسی دونالد ترامپ باقی مانده است، اما نشانههای فزایندهای وجود دارد که این موضوع حتی در میان بخشی از جمهوریخواهان نیز دیگر همان جذابیت و کارکرد گذشته را ندارد. سخنرانی اخیر ترامپ در کاخ سفید، که انتظار میرفت حامل افشاگری یا استدلال تازهای باشد، عمدتاً تکرار همان ادعاهای پیشین درباره «سرقت انتخابات» بود؛ ادعاهایی که تاکنون هیچ سند جدید و قانعکنندهای برای اثبات آنها ارائه نشده است.
محور اصلی سخنان او هشدار درباره آسیبپذیریهای انتخاباتی و نقش چین در تهدید انتخابات آمریکا بود، اما این موضع با روابط نسبتاً مثبت او با شی جین پینگ و فقدان اقدام تلافیجویانه مشخص علیه پکن در تضاد قرار گرفت. این تناقض، پرسشهایی را درباره میزان جدیت یا کارکرد سیاسی این هشدارها ایجاد کرده است.
واکنش فضای سیاسی واشنگتن به این سخنرانی نیز قابلتوجه بود. برخلاف گذشته که بسیاری از جمهوریخواهان برای تقویت و بازنشر پیامهای ترامپ بسیج میشدند، اینبار واکنشها محدود و کمرنگ بود. سکوت نسبی رهبران و قانونگذاران جمهوریخواه نشان داد که بخشی از حزب ترجیح میدهد از بازگشت دوباره به مناقشه انتخابات ۲۰۲۰ فاصله بگیرد و تمرکز خود را بر موضوعات دیگری مانند مالیات، اقتصاد، انتصاب قضات و سیاستگذاریهای اجرایی قرار دهد.
این تغییر لحن و اولویتبندی، نشانهای از شکاف تدریجی میان نیازهای راهبردی حزب جمهوریخواه و دغدغههای شخصی ترامپ است. برای بسیاری از جمهوریخواهان، تکرار مداوم ادعای تقلب انتخاباتی نهتنها دستاورد سیاسی جدیدی ایجاد نمیکند، بلکه میتواند مانع تمرکز بر دستورکارهای انتخاباتی آینده شود.
در سطحی عمیقتر، استمرار این روایت را میتوان بخشی از جهانبینی سیاسی ترامپ دانست؛ نگرشی که سیاست را به تقابل میان «برندگان» و «بازندگان» تقلیل میدهد و پذیرش شکست را دشوار میسازد. از این منظر، مناقشه انتخابات ۲۰۲۰ صرفاً یک اختلاف حقوقی یا انتخاباتی نیست، بلکه به بخشی از هویت سیاسی او تبدیل شده است.
با وجود این، کاهش اشتیاق جمهوریخواهان برای همراهی فعال با این روایت نشان میدهد که هزینههای سیاسی آن در حال افزایش است. اگر این روند ادامه یابد، ترامپ ممکن است همچنان بتواند پایگاه وفادار خود را حفظ کند، اما توانایی او برای تبدیل ادعای تقلب انتخاباتی به محور اجماع گسترده در حزب جمهوریخواه با محدودیت بیشتری مواجه خواهد شد. این وضعیت میتواند بر آرایش درونحزبی جمهوریخواهان و نحوه ورود آنها به رقابتهای انتخاباتی آینده تأثیر قابلتوجهی بگذارد و شکاف میان وفاداری به ترامپ و ملاحظات انتخاباتی حزب را آشکارتر سازد./منبع
