چرا رابطه آمریکا و اسرائیل محکوم به دگرگونی است
به گزارش اطلس دیپلماسی، مقاله‌ای با عنوان «چرا رابطه آمریکا و اسرائیل محکوم به دگرگونی است» به قلم رایان بول (Ryan Bohl) در اندیشکده استراتفور (Stratfor) منتشر شده است. این مقاله به بررسی نشانه‌های تغییر در روابط آمریکا و اسرائیل، با وجود استحکام کنونی آن و تأثیر عوامل ژئوپلیتیکی، اجتماعی و سیاسی بر این تحول می‌پردازد. در ادامه، چکیده مطلب آمده است.
رابطه آمریکا و اسرائیل، هرچند همچنان مستحکم است، اما نشانه‌هایی از تغییر را نشان می‌دهد. حمله هوایی اسرائیل در روز 9 سپتامبر به قطر برای هدف‌قراردادن رهبران حماس، تنش‌هایی را در روابط دوجانبه آشکار کرد. دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، از این اقدام ابراز نارضایتی کرد و به قطر، متحد غیرناتویی آمریکا، اطمینان داد که این کشور هدف کارزار هوایی گسترده قرار نخواهد گرفت، اما از تحریم جدی اسرائیل خودداری کرد. این رابطه بر پایه پیوندهای سیاسی نزدیک و تهدید مشترک ایران استوار است. حملات مشترک آمریکا و اسرائیل در ماه جولای، برنامه هسته‌ای ایران را تضعیف کرد، اما آن را متوقف نکرد. همکاری اطلاعاتی و نظامی اسرائیل برای آمریکا ارزشمند است و نسل‌های قدیمی‌تر آمریکایی همچنان دیدگاه مثبتی به اسرائیل دارند و از بازیگرانی مانند ایران، حماس و حزب‌الله انتقاد می‌کنند. در حوزه سیاسی، گرایش اسرائیل به‌سمت ملی‌گرایی مذهبی با ملی‌گرایی مسیحی در حزب جمهوری‌خواه آمریکا همخوانی دارد.
با این حال، تغییرات در افکار عمومی آمریکا مشهود است. از اواخر دهه ۲۰۱۰، دیدگاه‌های انتقادی به اسرائیل، به‌ویژه در میان جوانان، افزایش یافته است. در ماه جولای، اکثریت سناتورهای دموکرات به توقف فروش تسلیحات به اسرائیل رأی دادند که با حمایت جمهوری‌خواهان و برخی دموکرات‌ها رد شد. در سال گذشته، دولت بایدن برای اولین بار از سال ۲۰۱۴، ارسال تسلیحات به اسرائیل را به‌دلیل عملیات رفح به‌طور موقت متوقف کرد. در میان جمهوری‌خواهان، برخی مانند مارجوری تیلور گرین اقدامات اسرائیل در غزه را «نسل‌کشی» خوانده‌اند و رسانه‌های محافظه‌کار نیز به انتقاد از این اتحاد پرداخته‌اند.
جهان در حال تغییر است و ایران برای اسرائیل تهدیدی بزرگ‌تر از تهدید برای آمریکا به‌شمار می‌رود و آمریکا هم تمرکز خود را به اروپا و آسیا معطوف کرده است. جغرافیای دوردست اسرائیل، که تا دهه ۱۹۶۰ مانعی برای روابط بود، با نقش اسرائیل در جنگ سرد و سپس مقابله با ایران کاهش یافت. اسرائیل به‌عنوان تنها دموکراسی منطقه و شریک تجاری در فناوری، به متحد طبیعی آمریکا تبدیل شد. اما هویت ملی‌گرایانه مذهبی اسرائیل شکاف ارزشی با دموکرات‌ها و برخی یهودیان آمریکایی ایجاد کرده است. نسل جوان‌تر جمهوری‌خواهان نیز اسرائیل را قدرتی بلامنازع می‌بینند و ضرورت کمک‌های مالی به آن را زیر سؤال می‌برند.
شکست راهبرد مهار حماس در ۷ اکتبر ۲۰۲۳، پیامدهای منطقه‌ای اسرائیل را برای منافع آمریکا برجسته کرد. آمریکا به‌طور فعال در درگیری‌های منطقه‌ای، از بمباران تأسیسات هسته‌ای ایران تا حمایت از اسرائیل، درگیر شد. در داخل، پایگاه دموکرات‌ها از حمایت بی‌قیدوشرط بایدن از اسرائیل ناامید شدند و خواستار تغییر سیاست شدند. با این حال، بایدن و ترامپ به‌دلایل سیاسی و تهدید ایران، از فشار جدی بر اسرائیل خودداری کردند. همزمان، نیازهای نظامی آمریکا در اوکراین و رقابت با چین و روسیه، منابع نظامی مانند موشک‌های تاد و گلوله‌های ۱۵۵ میلی‌متری را تحت فشار قرار داده است.
رابطه آمریکا و اسرائیل ممکن است از سه مسیر تغییر کند: نخست، پویایی‌های انتخاباتی که با افزایش انتقادها در هر دو حزب، به‌ویژه پس از انتخابات میان‌دوره‌ای ۲۰۲۶، می‌تواند اجماع حامی اسرائیل را تضعیف کند. دوم، یک بحران ژئوپلیتیکی مانند حمله چین به تایوان یا پیروزی روسیه در اوکراین، که آمریکا را وادار به اولویت‌بندی منابع کند. سوم، ناآرامی‌های داخلی یا رکود اقتصادی در آمریکا که اجماع سیاسی حامی اسرائیل را مختل کند. اسرائیل برای تطبیق با این تغییرات، ممکن است به خودکفایی (اسپارت کوچک) یا روابط جدید با کشورهایی مانند هند و امارات روی آورد، اما این روابط جایگزین کامل حمایت آمریکا نخواهند بود. در صورت قطع ناگهانی حمایت آمریکا، اسرائیل ممکن است به امتیازدهی به فلسطینیان یا حتی همکاری با رقبای آمریکا مانند روسیه یا چین مجبور شود./ منبع
