کارت آخر ایران در جنگ منطقه‌ای؛ تسلط انصارالله بر تنگه باب‌المندب
پیشروی نیروهای انصارالله در سواحل دریای سرخ و تنگه باب‌المندب، خطوط انتقال انرژی عربستان را با چالشی راهبردی مواجه کرده است.
به گزارش اطلس دیپلماسی، یادداشتی با عنوان «کارت آخر ایران در جنگ منطقه‌ای؛ تسلط انصارالله بر تنگه باب‌المندب» به قلم علی باکیر (Ali Bakir) در آناتولی (Anadolu) منتشر شده است. این یادداشت پیامدهای ژئوپلیتیکی تصرف سواحل دریای سرخ و جزیره میون توسط انصارالله را بررسی کرده و نشان می‌دهد که چگونه این اقدام، موازنه انرژی، امنیت صادرات نفت ریاض و انسجام شورای همکاری خلیج فارس را تحت تأثیر قرار داده است. در ادامه، چکیده مطلب آمده است.
پیشروی اخیر نیروهای انصارالله و تصرف مناطق مخا، ذباب و جزیره راهبردی «میون» (پریم)، کنترل ورودی تنگه باب‌المندب و خط ساحلی یمن در دریای سرخ را در اختیار این گروه قرار داده است. در حالی که تنگه باب‌المندب مسیر عبور حدود ۱۲ درصد از تجارت جهانی، ۱۱ درصد از ترانزیت نفت دریایی و ۸ درصد از گاز طبیعی مایع (LNG) به شمار می‌رود، هم‌زمانی این تحول با اختلال در تنگه هرمز، مسیرهای جایگزین عربستان برای صادرات نفت را مسدود کرده است. پیامدهای این تحول بلافاصله آشکار شد؛ خط لوله شرق به غرب عربستان در پی حملات پهپادی متوقف شد، شهرهای جیزان، ابها و نجران در وضعیت هشدار قرار گرفتند و ۷۳ غیرنظامی در حملات به مراکز اقتصادی و غیرنظامی زخمی شدند.
این چرخش عملیاتی بخشی از یک راهبرد حساب‌شده به نظر می‌رسد. تسلط بر جزیره میون و خطوط ساحلی، علاوه بر موشک‌ها و پهپادها، امکان به‌کارگیری تسلیحات نقطه‌زن و کم‌هزینه‌ای نظیر توپخانه، موشک‌های ضدتانک و مین‌های دریایی را در دید مستقیم فراهم کرده است. این اقدام اهرم دومی را برای کنترل شریان‌های انرژی ایجاد می‌کند تا بدون ورود مستقیم به جبهه‌ای پرهزینه، فشار بر صادرات نفت ریاض تشدید شود، هزینه‌های نظامی واشنگتن بالا برود و بازارهای بین‌المللی انرژی برای پایان‌دادن به جنگ تحت فشار قرار گیرند.
این مانور هم‌زمان شکاف‌های درونی شورای همکاری خلیج فارس را تعمیق کرده و ائتلاف دفاعی مکه میان عربستان، ترکیه و پاکستان را در بوته آزمون قرار داده است. ریاض اکنون با سه جبهه ناهمگون مواجه است: انصارالله در جنوب، گروه‌های هم‌پیمان ایران در عراق در شمال و ایران در شرق. این وضعیت در شرایطی شکل گرفته که تنش‌ها میان نیروهای هم‌پیمان امارات و ریاض بر سر مناطق ازدست‌رفته ساحلی بالا گرفته و هم‌زمان تهران و ابوظبی برای تنش‌زدایی و بازسازی روابط دوجانبه توافق کرده‌اند.
با این حال، تمرکز این فشارها بر همسایگان منطقه‌ای به جای مواجهه مستقیم با اسرائیل، می‌تواند زمینه را برای بهره‌برداری تل‌آویو و پیشنهاد چتر امنیتی به کشورهای عربی فراهم کند. از سوی دیگر، پیامدهای اقتصادی افزایش بهای انرژی و گسترش دامنه جنگ، چالش‌هایی را برای شرکای ریاض از جمله آنکارا و اسلام‌آباد ایجاد می‌کند. در این میان، پرسش اساسی این است که آیا نیروهای انصارالله توان تثبیت و حفظ این مواضع حساس ساحلی را دارند یا با واکنش متقابل و قاطع عربستان و متحدانش در موقعیتی شکننده قرار خواهند گرفت./ منبع