سیاست دموکرات‌ها درباره فلسطین از واقعیت فاصله دارد
دموکرات‌ها در بازنگری سیاست خود درباره اسرائیل، مسئله نمایندگی سیاسی فلسطینیان را نادیده گرفته‌اند.
به گزارش اطلس دیپلماسی یادداشتی با عنوان «سیاست دموکرات‌ها درباره فلسطین از واقعیت فاصله دارد» به قلم پیتر بینارت (Peter Beinart)، ستون‌نویس بخش دیدگاه‌ها، در روزنامه نیویورک تایمز (New York Times) منتشر شده است. این یادداشت تغییر رویکرد درون حزب دموکرات نسبت به کمک نظامی آمریکا به اسرائیل را بررسی می‌کند و در عین حال بر مسئله انتخابات و حق فلسطینیان برای تعیین رهبران خود تمرکز دارد. در ادامه، چکیده این یادداشت آمده است.
بحث درون حزب دموکرات آمریکا درباره اسرائیل طی دو سال گذشته تغییر قابل‌توجهی کرده است. در حالی که موضع رسمی حزب در سال ۲۰۲۴ بر کمک نظامی گسترده به اسرائیل تأکید داشت، اکنون بخشی از چهره‌های دموکرات خواستار توقف یا کاهش کمک‌های نظامی و فروش تسلیحات به اسرائیل هستند. در این میان، یک مسئله دیگر در سیاست این حزب مطرح شده است: نحوه برخورد با ساختار سیاسی فلسطینیان و حق آنان برای انتخاب رهبران خود.
این بحث در شرایطی شکل می‌گیرد که قرار است انتخابات قانون‌گذاری فلسطینی در ۲۸ نوامبر ۲۰۲۶ و انتخابات ریاستی در اوایل ۲۰۲۷ برگزار شود. نظرسنجی اوت ۲۰۲۶ مرکز فلسطینی پژوهش‌های سیاست و پیمایش نشان می‌دهد نارضایتی از رهبری موجود همچنان بالاست و مروان برغوثی در سناریوهای انتخاباتی بررسی‌شده از جایگاه قابل‌توجهی برخوردار است. این نظرسنجی با مشارکت ۱٬۲۷۰ نفر در کرانه باختری و نوار غزه و با حاشیه خطای ۳.۵ درصد انجام شده است.
در این چارچوب، محمود عباس و تشکیلات خودگردان فلسطین از مهم‌ترین موضوعات مورد بحث هستند. انتخابات پارلمانی فلسطین آخرین بار در سال ۲۰۰۶ برگزار شد و حماس با کسب اکثریت کرسی‌ها پیروز شد؛ پس از آن، اختلافات میان حماس و فتح تشدید شد و در سال ۲۰۰۷ حماس کنترل نوار غزه را در دست گرفت. از آن زمان، انتخابات سراسری فلسطینی برگزار نشده و ساختار سیاسی فلسطینی میان تشکیلات خودگردان در کرانه باختری و حاکمیت حماس در غزه تقسیم شده است.
یکی از محورهای اصلی بحث، تجربه انتخابات ۲۰۰۶ و پیامدهای آن برای سیاست آمریکا است. پس از پیروزی حماس، آمریکا و متحدانش شروطی را برای تعامل با دولت تحت رهبری این گروه مطرح کردند؛ از جمله پذیرش تعهدات مرتبط با روند صلح و کنار گذاشتن خشونت. در ادامه، درگیری میان حماس و فتح به فروپاشی دولت وحدت و جدایی سیاسی غزه و کرانه باختری انجامید. از این منظر، مسئله انتخابات فلسطینی تنها موضوعی داخلی نیست و مستقیماً با سیاست آمریکا، امنیت اسرائیل و ساختار آینده حکمرانی فلسطینی ارتباط دارد.
مروان برغوثی نیز جایگاه ویژه‌ای در این بحث دارد. او از رهبران فتح در کرانه باختری است که از سال ۲۰۰۲ در زندان اسرائیل به سر می‌برد و در سال ۲۰۰۴ در دادگاه اسرائیلی به اتهام مشارکت در قتل پنج نفر و عضویت در یک سازمان تروریستی به حبس‌های ابد محکوم شد. اتحادیه بین‌المجالس در بررسی پرونده او درباره روند دادرسی و رعایت استانداردهای دادرسی عادلانه ابراز نگرانی کرده است.
در نظرسنجی اوت ۲۰۲۶، برغوثی در میان نامزدهای احتمالی ریاست تشکیلات خودگردان جایگاه بالایی داشت و پس از او خلیل الحیه و محمود عباس قرار گرفتند. این داده‌ها نشان می‌دهد که فضای سیاسی فلسطین در حال تغییر است و رقابت احتمالی آینده صرفاً به دوگانه سنتی فتح و حماس محدود نمی‌شود.
مسئله دیگر، مشارکت حماس در انتخابات احتمالی است. حماس همچنان یکی از جریان‌های اصلی سیاسی فلسطینی است، اما سابقه حملات علیه غیرنظامیان، حکومت در غزه و عدم شناسایی اسرائیل، مشارکت این گروه در یک روند انتخاباتی را به موضوعی مناقشه‌برانگیز تبدیل می‌کند. در مقابل، حذف یک جریان مهم از رقابت انتخاباتی می‌تواند پرسش‌هایی درباره فراگیری و اعتبار سیاسی انتخابات ایجاد کند.
در مجموع، بحث مطرح‌شده بر یک دوگانگی متمرکز است: همزمان با تغییر مواضع بخشی از دموکرات‌ها درباره حمایت نظامی از اسرائیل، مسئله حق فلسطینیان برای انتخاب آزادانه رهبرانشان نیز به موضوعی مهم در سیاست آمریکا تبدیل شده است. انتخابات، مشروعیت رهبری فلسطینی، وضعیت حماس و فتح، سرنوشت برغوثی و نقش آمریکا همگی به یکدیگر پیوند خورده‌اند. آینده این روند به امکان برگزاری انتخابات، شرایط مشارکت سیاسی و میزان مداخله بازیگران خارجی بستگی خواهد داشت./ منبع